ื่อหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้เสียพลังงานเลยหลังจากฆ่าทหารรับจ้างไป 20 คน เขาก็รู้สึกถึงความกลัวเย็นยะเยือกในใจ ใบหน้าที่ซีดเซียวซ่อนอยู่หลังหมวกเหล็กเย็น ในความคิดของเขา เขารู้สึกถึงความลึกลับ เขาไม่รู้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างโจวไปทำอะไรให้คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้โกรธ เพราะชายคนนี้โจมตีกลุ่มทหารรับจ้างโจวอย่างโหดเหี้ยมโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียวหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างร้อนใจและคิดว่าตัวเองต้องทำอะไร หลังจากนั้นสมองของเขาก็ได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว เขาหันกลับทันทีเขาตัดสินใจที่จะวิ่งหนีเขารู้อยู่ในใจว่าเขาไร้ความสามารถเมื่อต้องต่อสู้กับพลังอันแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะอยู่ข้างหลัง เขาจะไม่สร้างความแตกต่างมากนักและคงตายที่นั่น ดังนั้นหากความตายต้องเกิดขึ้นที่นี่ เขาก็อยากลองเสี่ยงและหลบหนีก่อนที่เขาจะวิ่งไปได้ไกลถึง 20 เมตร ร่างของคน ๆ หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขาด้วยความเร็วสูง ในพริบตาบุคคลนั้นได้ตามติดเขาทันเวลาในขณะที่แสงแวววาวสีเงินของกระบี่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แสงเรืองรองอันสว่างไสวพุ่งเข้าหาคนที่กำลังหลบหนีหัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นสูง ดังนั้นขณะที่เขารู้สึกถึงปราณกระบี่ในปริมาณที่ไม่ธรรมดา เขาก็รีบฟุบตัวลงไปที่พื้นทันทีแล้วกลิ้งออกไปโดยไม่หันหลังกลับ ขณะที่มือทั้งสองของเขาชนกับพื้น เขาผลักตัวเองขึ้นยืน หอกยาวปรากฏขึ้นพร้อมกันในมือของเขา
