ับจ้างคนนั้นยังคงคำนับเจี้ยนเฉิน ทหารรับจ้างคนอื่นอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งเขา“ฟิจิ เจ้าคนขี้ขลาด ในชีวิตทั้งชีวิตของข้า ข้าไม่เคยเห็นคนเช่นเจ้ามาก่อน”ทหารรับจ้างที่ชื่อว่าฟิจิซึ่งคุกเข่าลงทำให้เพื่อนทหารรับจ้างคนอื่น ๆ มองดูเขาด้วยความรังเกียจอย่างที่สุดเจี้ยนเฉินมองดูทหารรับจ้างที่กำลังตะโกนใส่ฟิจิด้วยความชื่นชม เจี้ยนเฉินรังเกียจคนที่รักตัวกลัวตายและขี้ขลาดเหมือนฟิจิอย่างมาก” เจ้ามีอะไรจะพูดอีกหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินไม่สนใจคนที่คำนับและมองดูทหารรับจ้างคนอื่น ๆเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทหารรับจ้างก็มองหน้ากันด้วยความเสียใจ พวกเขารู้อย่างชัดเจนว่าพวกเขาอยู่ภายใต้ความเมตตาของเจี้ยนเฉิน แต่เป็นไปได้ว่าพวกเขาจะต้องอยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูรตลอดไปโดยที่ไม่สามารถมองเห็นดวงอาทิตย์ในวันพรุ่งนี้ได้“ไม่ว่าเจ้าจะฆ่าเราหรือตัดเราเป็นชิ้น ๆ ทำในสิ่งที่เจ้าต้องการ เราไม่มีอะไรจะพูด” ทหารรับจ้างที่ดื้อรั้นพูดเสียงหนักแน่น เจี้ยนเฉินทำให้พวกเขานอนซมโดยใช้เพียงหมัดและขา ความแข็งแกร่งประเภทนี้ทำให้พวกเขาทุกคนต้องวิ่งหนี แต่พวกเขารู้อย่างชัดเจนในใจว่าพวกเขาคงหนีไม่พ้น“ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าทุกคนมีชีวิต มอบแกนอสูรระดับ 2 ทั้งหมดที่มีมาให้ข้า ข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป มิฉะนั้นทุกคนจะตายที่นี่ เลือกตอนนี้ ข้าจะรอการตัดสินใจ” เจี้ยนเฉินพูดเบา ๆเมื่อเผชิญหน้ากับการตัดสินใจนั้น ทหารรับจ้างก็ไม่ลังเลเลย พวกเขาพยักหน้าทันที ทุกค
