นเป็นวงกลมเช่นเดียวกับที่เจี้ยนเฉินตวัดมือ กระบี่วายุโปรยก็ปรากฏขึ้น มือทั้งสองของเขาวางอยู่บนหน้าอกในขณะที่เขามองไปที่ทหารรับจ้างรอบ ๆ เขา เขาพูดดูถูกเหยียดหยามว่า “ดูเหมือนว่ามีคนจำนวนมากที่ถูกล่อลวงด้วยเงิน 10,000 เหรียญม่วง แต่ข้าไม่คิดว่าแม้แต่เซียนระดับสูงจะมาจับตัวข้าเช่นกัน เป็นไปได้หรือไม่ที่พวกเจ้าไม่ได้ยินว่าเซียนผู้เชี่ยวชาญตายด้วยน้ำมือของข้า หรือพวกเจ้าคิดว่าพลังของพวกเจ้าเหนือกว่าเซียนผู้เชี่ยวชาญ ? “ทหารรับจ้างทุกคนมองเจี้ยนเฉินด้วยความลังเลขณะที่ฟังเขา แต่ทหารรับจ้างคนหนึ่งก็ตะโกนว่า “เจี้ยนเฉิน หยุดคุยโวได้แล้ว ตอนนี้ทุกคนรู้ว่าเจ้าบาดเจ็บหนัก ดังนั้นความแข็งแกร่งของเจ้าจึงอยู่ใกล้ระดับเดียวกับที่เคยเป็น มันจะดีที่สุดสำหรับเจ้าถ้าเจ้ายอมมากับเราดี ๆ มิฉะนั้นก็อย่าโทษเราหากเราไม่สุภาพ ถึงตอนนั้นอย่าพูดว่าเรารังแกเจ้า”เจี้ยนเฉินส่ายหัวอย่างรำคาญใจในขณะที่เขาพึมพำว่า ดูเหมือนว่าเงินจะทำให้สมองเจ้าติดอยู่ในจุดที่เจ้าไม่สนใจอะไรแม้แต่ชีวิตของตัวเอง ลืมไปเถอะ ข้าไม่อยากพูดกับพวกเจ้าอีกแล้ว” เจี้ยนเฉินหยุดพูด ร่างของเขาสั่นเล็กน้อยก่อนที่จะหายไปและปรากฏต่อหน้าทหารรับจ้างที่ใกล้เข้ามา เขาใช้หมัดขวากระแทกมันเข้าไปในจมูกของทหารรับจ้างคนนั้นโดยไม่มีการเคลื่อนไหวที่แปลกใหม่ใด ๆ“อ๊า ! ” ทหารรับจ้างร้องออกมาด้วยความความทุกข์ทรมานขณะที่เขาจับจมูกตัวเองด้วยความเจ็บปวด เลือดเริ่มไ
