าบอด เราโง่เองที่คิดถึงแต่รางวัล ท่านเป็นคนมีเมตตา กรุณาไว้ชีวิตพวกเราด้วย” ทหารรับจ้างคลานมาจากพื้นและเริ่มคำนับให้เจี้ยนเฉินพร้อมกับอ้อนวอนเขาเสียงดัง
“จากข้อมูลที่เรารู้เจี้ยนเฉินยังเด็กและอาวุธเซียนของเขาคือกระบี่ยาวสองคม เขาอายุประมาณ 20 ปี ความเร็วของเขานั้นค่อนข้างน่าทึ่งราวกับว่ากระบี่ของเขาไปถึงจุดที่แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญเองก็ไม่สามารถหลบมันได้ มีการกล่าวกันว่าเพราะเซียนผู้เชี่ยวชาญไม่สามารถหลบกระบี่ของเขาได้ พวกเขาจึงต้องจบชีวิตด้วยน้ำมือของเจี้ยนเฉิน” ทหารรับจ้างคนหนึ่งกล่าว
กระบี่สีเงินปรากฏในมือของเจี้ยนเฉิน – นั่นคือกระบี่วายุโปรย เจี้ยนเฉินหัวเราะและกล่าวว่า “ดูสิ นั่นใช่กระบี่ของเจี้ยนเฉินหรือไม่ ? “เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ทหารรับจ้างจึงมองกระบี่วายุโปรยในมือของเจี้ยนเฉินด้วยท่าทางที่อยากรู้อยากเห็นเอ้! ดูสิ ! กระบี่นี้มีความคล้ายคลึงอยู่บ้าง”“ถูกต้อง มันค่อนข้างคล้ายกันเกือบจะเหมือนกันทุกประการ”ทันใดนั้นทหารรับจ้างสองคนก็ตะโกนเสียงดัง เมื่อได้ยินทั้งสองคน ทหารรับจ้างคนอื่น ๆ ก็เริ่มจริงจังขึ้นเมื่อพวกเขามองเจี้ยนเฉิน ท่าทีที่มีต่อเขาก็เปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ“เจ้าคือเจี้ยนเฉินจริง ๆ ” ทหารรับจ้างจ้องใบหน้าของเจี้ยนเฉินที่เต็มไปด้วยฝุ่น เมื่อถึงตอนนี้ ทหารรับจ้างเหล่านี้ต่างก็สรุปได้ว่าบุคคลที่อยู่ต่อหน้าพวกเขาคือคนที่พวกเขาพลิกหาจนทั่วทั้งเทือกเขาเจี้ยนเฉินหัวเราะขณะที่เขา
