มันจากทหารรับจ้างที่สวมชุดหนังสัตว์ พวกเขาไม่คิดว่าคำถามที่ถามไปโดยไม่ตั้งใจจะได้รับคำตอบเช่นนี้“สหาย เจี้ยนเฉินอยู่ที่ไหนรึ ? ” ทหารรับจ้างถามอย่างใจร้อน สำหรับเขาแล้ว เจี้ยนเฉินก็เหมือนภูเขาทองคำ และดังนั้นเขาจึงไม่กังวลว่าตัวเองจะมีกำลังที่จะต่อสู้กับเขาหรือไม่เจี้ยนเฉินยังยิ้มอยู่ขณะที่เขาพูดช้า ๆ “ไม่ไกล แต่อยู่ตรงหน้าพวกเจ้า ! ” เจี้ยนเฉินมองดูพวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น“เมื่อเห็นทหารรับจ้างจำนวนมากพยายามตามหาข้า ดูเหมือนว่าเงินรางวัล 10,000 เหรียญม่วงจากตระกูลเทียนซ่งจะล่อลวงผู้คนได้มากมาย” เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง“ไม่ไกล แต่อยู่ตรงหน้าพวกเรา ! ” เมื่อได้ยินเจี้ยนเฉินทหารรับจ้างต่างพูดทวนในสิ่งที่เขาพูดในลมหายใจเดียว ไม่นานนักทหารรับจ้างก็คิดขึ้นได้อย่างรวดเร็ว พวกเขาส่ายหน้าและจ้องมองด้วยความไม่เชื่อว่า อะไรนะ ? ! เจ้าคือเจี้ยนเฉินเหรอ ? ! “
เมื่อรูขุมขนบนร่างของเจี้ยนเฉินเริ่มกลืนพลังงานรอบตัวเขา เขาก็เริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดเล็กน้อยภายในร่างกายของเขา ราวกับว่าเขามีแมลงหลายชนิดคลานไปมารอบตัวและกัดเขา ด้วยความรู้สึกที่กวนใจและน่ารำคาญเช่นนี้ ใคร ๆ ก็จะรู้สึกไม่สบายตัว
ขณะที่เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนพื้นถ้ำอย่างสงบทำให้เขาดูเหมือนนักบวชที่กำลังทำสมาธิ แม้จะมีท่าทางที่สงบเสงี่ยม เขาก็ยังสามารถรู้สึกถึงความเจ็บปวดในร่างกาย อย่างไรก็ตามหากมีใครมองเขา พวกเขาจะไม่สามารถบอกได้ว่าเขากำ
