ื่อกระบี่วายุโปรยสีเงินและหอกยาวปะทะกันกลางอากาศ ในขณะที่ทั้งสองต่อสู้กัน เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้ก้าวถอยหลังไปเลย เขาก้าวผ่านหอกไปทางหัวหน้า กระบี่คมส่องแสงประกายและแทงเข้าไปในลำคอของหัวหน้าทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬ หลังจากเสียงเลือดสูบฉีดก็มีปลายดาบเปื้อนเลือดปรากฏขึ้นที่อีกด้านหนึ่งของคอของหัวหน้าหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬเริ่มแข็งทื่อขณะที่จ้องกระบี่ในลำคออย่างไม่เชื่อสายตา ตาดำของเขากลิ้งไปมาอย่างโกรธเกรี้ยวเมื่อเขาจ้องมองเจี้ยนเฉินและพูดด้วยความยากลำบากว่า “เอ่อ..ข้าจะ..ข้า..ข้า..ข้าจะ..ตาย..ด้วยมือ..ของเจ้าได้อย่างไร ?”หัวหน้า !หัวหน้า !“หัวหน้าคาร์กิล ! “เมื่อเห็นหัวหน้าของตัวเองถูกแทงคอ ท่าทีของทหารรับจ้างทั้งหมดก็เปลี่ยนไป หลังจากยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง พวกเขาทั้งหมดก็เริ่มตะโกนด้วยความตกใจ” เขาฆ่าหัวหน้าคาร์กิล ! พี่น้องของข้า ข้าขอล้างแค้นให้กับความตายของหัวหน้า..”“ล้างแค้นให้กับหัวหน้าคาร์กิล..”“ทุกคนเดินหน้า ฆ่าเจี้ยนเฉินคนนี้ ! “ทันใดนั้นทหารรับจ้างก็เริ่มมีแรงบันดาลใจขึ้นมาอีกครั้งเมื่อพวกเขาพุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉิน“พวกสิ้นคิด ! ” เจี้ยนเฉินหัวเราะเยาะเมื่อเขาดึงกระบี่ออกมา ใบมีดส่องแสงขณะที่พุ่งเข้าหาผู้คนที่ดาหน้าเข้ามา และแทงทะลุคอของอีกสองสามคนร่างของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายผ่านฝูงชนอย่างรวดเร็วขณะที่เขาแทงคนที่อยู่ใกล้อย่างดุเดือด ทหารรับจ้างที่ต่อสู้กับเขาล้มลงทีละคนเมื
