เจ้าจะสามารถนำหยุนซิวกลับบ้านในฐานะฮูหยินโดยไม่มีปัญหาใด ๆ ” ชายคนที่มีหนวดเคราหัวเราะเมื่อได้ยินเช่นนั้น ทหารรับจ้างคนก่อนหัวเราะแล้วจ้องมองเจี้ยนเฉินราวกับว่าเขากำลังจ้องมองภูเขาทองคำ“อ่า ! “ในขณะนั้นเสียงทะลักของเลือดดังมาแต่ไกล ทหารรับจ้างหันไปดูจึงเห็นเจี้ยนเฉินกำลังแทงเข้าที่คอของเต่าอสูร มีปราณกระบี่จำนวนมากที่ไม่เพียงแต่แทงเข้าไปในลำคอเท่านั้น แต่ยังเข้าสู่ร่างกายด้วยระเบิดก่อนที่จะกระทบกับอวัยวะภายในของมันเต่าอสูรตัวนั้นยังคงกรีดร้อง ร่างมหึมาของมันแข็งตัวและล้มลงกับพื้นอย่างช้า ๆ“รีบไป”เช่นเดียวกับสัตว์อสูรที่ตกลงมาบนพื้น หัวหน้าของกลุ่มทหารรับจ้างเสือดาวทมิฬเดินนำกลุ่มของเขาไปยังเจี้ยนเฉินสีหน้าของเจี้ยนเฉินไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เขาดึงกระบี่วายุโปรยออกมาจากคอของสัตว์อสูรและเดินไปที่ท้องของมันราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาก็ใช้ปราณกระบี่จำนวนมากแทงลึกเข้าไปในท้องของมัน ทันใดนั้นแผลขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นที่ท้องขณะที่เจี้ยนเฉินแทงลึกเข้าไปภายใน แกนอสูรที่เปื้อนเลือดไหลออกมาพร้อมกับเลือดก่อนจะกลิ้งไปหยุดที่ด้านหน้าของเขาเจี้ยนเฉินก้มลงไปที่พื้นนองเลือดและเช็ดเลือดออก เผยให้เห็นว่ามันเป็นผลึกเล็ก ๆ มันเป็นแกนของเต่าอสูรกลุ่มทหารรับจ้างก็รู้สึกฉุนเฉียวในทันที่เห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้แยแสพวกเขาเลย และยังมองพวกเขาด้วยสายตาที่ดูถูกหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างมองเจี้ยนเฉินและพูดว่า “เจี้ยนเฉ
