ห้อยู่ในสภาวะดังกล่าวได้นั้น เป็นความอัปยศอดสูที่ไม่สามารถลบล้างได้หลังจากนั้นไม่นานตระกูลเทียนซ่งก็ทำตามการเปลี่ยนแปลงขบวนแถวของเทียนซ่งหลีและยังคงเดินทางต่อไป ตอนนี้พวกเขาถูกจู่โจมอย่างน่าประหลาดใจครั้งหนึ่ง ทุกคนตื่นตัวอย่างมากกับสภาพแวดล้อม ดวงตาของพวกเขาก็กวาดไปรอบ ๆ บริเวณอย่างระมัดระวัง ไม่ให้มีการจู่โจมเกิดขึ้นอีกครั้งเทียนซ่งหลียืนอยู่ตรงกลางของขบวน พลังเซียนภายในเคลื่อนไหวในตัวเขาอย่างต่อเนื่อง เขาแค่ต้องการให้เด็กคนนั้นปรากฏตัวอีกครั้ง ไม่ว่าตำแหน่งอะไรก็ตาม เทียนซ่งหลีจะสามารถตอบโต้ได้อย่างรวดเร็วตาของเทียนซ่งหลีมองดูพื้นที่ข้างหน้าเขา หูของเขากระดิกขณะที่เขาพยายามฟังการเคลื่อนไหวใกล้ ๆ“ตราบใดที่เจ้าปรากฏตัว ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้” เทียนซ่งหลีตัดสินใจกลุ่มทหารเดินผ่านป่าทึบอย่างช้า ๆ ในเรื่องที่เกี่ยวกับฆาตกรที่ซ่อนตัว พวกเขาไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวเร็วเกินไปเพราะจะเป็นการเปิดทางให้คนที่แอบอยู่ไหวตัวทันขณะที่กลุ่มทหารกำลังจะก้าวข้ามเขตแดนที่หญ้าสูงหยุด ร่างของคนก็พุ่งออกมาจากหญ้า และในเสี้ยววินาทีนั้นเขาแทงหัวใจและคอของทหารรับจ้างหลายคน” อย่าคิดว่าจะหนีพ้น ! “เมื่อร่างลึกลับนั้นแทงเข้าไปในลำคอของทหารรับจ้าง เสียงคำรามโกรธก็กังมาจากกลางขบวน ขวานธาตุดินของเทียนซ่งหลีบินไปตามร่างที่กำลังเคลื่อนไหวในเวลาเดียวกัน เซียนผู้เชี่ยวชาญของกลุ่มก็กระโจนไปข้างหน้าพ