่ที่พวกเราควรอยู่นาน”ไม่มีใครมีอารมณ์ที่จะกินอาหารต่อและออกไปจากที่นั่นทันที ไม่นานหลังจากที่พวกเขาออกไป เงาหนึ่งก็ลงมาจากต้นไม้ ร่างนี้สวมใส่หนังของสัตว์อสูร และเริ่มมีหนวดขึ้นที่ใบหน้าของเขาเมื่อเห็นกลุ่มทหารรับจ้างค่อย ๆ หายไปจากสายตา ร่างนั่นก็เหยียดออกมา “พวกเจ้าจะถอนตัวอย่างนั้นหรือ ? ได้ แต่ครั้งสุดท้ายนี้ ข้าหวังให้พวกเจ้าสูญเสียเลือดเนื้ออีกเป็นครั้งสุดท้าย ใครก็ตามที่มาหาเรื่องข้า เจี้ยนเฉิน จะไม่หนีรอดไปได้ง่าย ๆ หรอก”
เจี้ยนเฉินเก็บกระบี่ของเขาและมองไปที่คนที่อยู่ที่พื้นอย่างสงบก่อนที่จะพูดออกมา “พวกเจ้าบอกข้อมูลที่ค่อนข้างเป็นประโยชน์กับข้ามาก เซียนผู้เชี่ยวชาญ 30 คน และเซียนระดับสูงมากกว่าสองร้อยคน ตระกูลเทียนซ่งไม่ได้อ่อนแอเลย การที่เขาส่งคนมากมายขนาดนั้นเข้ามาที่เทือกเขาสัตว์อสูรเพื่อที่จะหาข้า ไม่แปลกใจเลยว่าพวกเขาคือตระกูลอันดันหนึ่งในเมืองเวค”
เจี้ยนเฉินเงียบไปสักพักก่อนที่หน้าของเขาจะยิ้มออกมา “ถ้าเจ้าไม่ปล่อยข้าไป ถ้างั้นก็อย่าหาว่าข้าโหดร้ายล่ะ เช่นนั้นข้าจะเล่นกับพวกเจ้าเอง”ในพริบตาเดียว หลายวันก็ผ่านไป และในระหว่างวันเหล่านั้น เจี้ยนเฉินก็ไปมาในบริเวณและจัดการคนของตระกูลเทียนซ่ง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ใช่คนที่แก้แค้น แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่สู้กลับ หลังจากที่ถูกหาเรื่องและรังแกจากตระกูลเทียนซ่งแบบนั้น ถ้าเขาไม่ทำอะไร เขาก็คงไม่เรียกตัวเองว่าเจี้ยนเฉินแล้วคนที่เจ