ขึ้นที่ใบหน้าของเขาเมื่อเห็นกลุ่มทหารรับจ้างค่อย ๆ หายไปจากสายตา ร่างนั่นก็เหยียดออกมา “พวกเจ้าจะถอนตัวอย่างนั้นหรือ ? ได้ แต่ครั้งสุดท้ายนี้ ข้าหวังให้พวกเจ้าสูญเสียเลือดเนื้ออีกเป็นครั้งสุดท้าย ใครก็ตามที่มาหาเรื่องข้า เจี้ยนเฉิน จะไม่หนีรอดไปได้ง่าย ๆ หรอก”
เจี้ยนเฉินเงียบไปสักพักก่อนที่หน้าของเขาจะยิ้มออกมา “ถ้าเจ้าไม่ปล่อยข้าไป ถ้างั้นก็อย่าหาว่าข้าโหดร้ายล่ะ เช่นนั้นข้าจะเล่นกับพวกเจ้าเอง”
ในพริบตาเดียว หลายวันก็ผ่านไป และในระหว่างวันเหล่านั้น เจี้ยนเฉินก็ไปมาในบริเวณและจัดการคนของตระกูลเทียนซ่ง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ใช่คนที่แก้แค้น แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่สู้กลับ หลังจากที่ถูกหาเรื่องและรังแกจากตระกูลเทียนซ่งแบบนั้น ถ้าเขาไม่ทำอะไร เขาก็คงไม่เรียกตัวเองว่าเจี้ยนเฉินแล้วคนที่เจี้ยนเฉินฆ่าไปนั้นเป็นจำนวนประมาณ 200 คนแล้ว ในระหว่างพวกนั้น มีเซียนผู้เชี่ยวชาญ 10 คน และที่เหลือเป็นเซียนระดับสูง ด้วยการสูญเสียมหาศาลแบบนี้ แม้แต่ตระกูลเทียนซ่งก็คงยากที่จะฟื้นฟูได้เพราะพวกเขาถูกทำลายลึกไปถึงรากของพวกเขาตระกูลเทียนซ่งรู้เรื่องนี้ดี แต่พวกเขาก็ไม่ยอม ในทางกลับกัน พวกเขาเอาคนมากกว่าเดิมมาจากตระกูลและให้พวกเขาค้นหารอยเท้าของเจี้ยนเฉินในเทือกเขาสัตว์อสูร เทียนซ่งหลีต้องการที่จะล้างเค้นให้ลูกชายของเขาที่ตายไปไม่ว่าเขาจะต้องแลกกับอะไรก็ตามเหตุการณ์ที่ผ่านมาหลายวันนี้ได้รู้ไปถึงทุกคนในเมืองเวค
