จ้างนั่งอยู่รอบรอบกองไฟและพูดคุยกับตัวเองด้วยความกังวลในตอนนี้เองเสียงโหยหวนก็ดังไปบนท้องฟ้า เมื่อได้ยินอย่างนั้น ทหารรับจ้างทุกคนก็มองผ่านหมู่ไม้ขึ้นไปและเห็นดอกไม้ไฟที่แบ่งบานอยู่ในท้องฟ้า ซึ่งทำให้ทหารรับจ้างบางคนร้องออกมาอย่างโล่งใจ“นั่นเป็นสัญญาณถอนตัวของตระกูลเทียนซ่ง ! ” หนึ่งในทหารรับจ้างร้องออกมาอย่างยินดี“พวกเรากลับบ้านได้แล้วในที่สุด พวกเราทำอะไรกันอยู่? รีบกลับบ้านกับเถอะ พวกเจ้าอยากจะอยู่ที่นี่ต่อหรือยังไง ? นักฆ่านั่นมาฆ่าพวกเราได้ทุกเมื่อเหมือนผักปลา”“เอาล่ะ เอาล่ะ พวกเรารีบไปเร็วเข้า นี่ไม่ใช่ที่ที่พวกเราควรอยู่นาน”ไม่มีใครมีอารมณ์ที่จะกินอาหารต่อและออกไปจากที่นั่นทันที ไม่นานหลังจากที่พวกเขาออกไป เงาหนึ่งก็ลงมาจากต้นไม้ ร่างนี้สวมใส่หนังของสัตว์อสูร และเริ่มมีหนวดขึ้นที่ใบหน้าของเขาเมื่อเห็นกลุ่มทหารรับจ้างค่อย ๆ หายไปจากสายตา ร่างนั่นก็เหยียดออกมา “พวกเจ้าจะถอนตัวอย่างนั้นหรือ ? ได้ แต่ครั้งสุดท้ายนี้ ข้าหวังให้พวกเจ้าสูญเสียเลือดเนื้ออีกเป็นครั้งสุดท้าย ใครก็ตามที่มาหาเรื่องข้า เจี้ยนเฉิน จะไม่หนีรอดไปได้ง่าย ๆ หรอก”
ในพริบตาเดียว หลายวันก็ผ่านไป และในระหว่างวันเหล่านั้น เจี้ยนเฉินก็ไปมาในบริเวณและจัดการคนของตระกูลเทียนซ่ง แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะไม่ใช่คนที่แก้แค้น แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่ไม่สู้กลับ หลังจากที่ถูกหาเรื่องและรังแกจากตระกูลเทียนซ่งแบบนั้น ถ้าเขาไม่ทำอะไร เขาก็
