ทียนซ่งของพวกเรา เจ้าบอกข้ามาซิ ถ้าลูกชายของเจ้าถูกฆ่า เจ้าจะโกรธหรือไม่ ? ““ถ้างั้นมันก็แน่นอนที่หัวหน้าตระกูลอยากจะจับฆาตกรนี้ ข้าได้ยินมาว่าตระกูลเทียนซ่งส่งคนมา 300 คนมาที่เทือกเขาสัตว์อสูรนี้ ในกลุ่มคนเหล่านี้ คนที่อ่อนแอที่สุดเป็นเซียนระดับสูงในขณะที่มีเซียนผู้เชี่ยวชาญประมาณ 30 คน”“การที่หัวหน้าตระกูลส่งคนมาที่เทือกเขาสัตว์อสูรมากมายแบบนี้ เจ้าคิดว่าพวกเราจะจับฆาตกรได้หรือไม่ ? เพราะว่าเทือกเขาสัตว์อสูรนั้นใหญ่มาก และมันก็ยากที่จะบอกได้ว่า ชายคนนั้นหนีไปจากที่นี่หรือยัง”“นั่นก็ไม่แน่หรอก แต่ตามข่าวที่ได้มา ฆาตกรได้รับบาดเจ็บสาหัสจากหัวหน้าตระกูล ในป่าใหญ่นี้ แม้ว่าเขาจะหนี ก็คงไปได้ไม่ไกล”…..กลุ่มทหารรับจ้างเริ่มพูดคุยกนอย่างเกียจคร้านเหมือนว่าพวกเขามาเดินเล่นไม่ได้มาล่าบางคนในตอนที่ทหารรับจ้างเดินอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ จู่ ๆ ใบไม้ก็ไหวในขณะที่มีคนพุ่งออกมาพร้อมกับกระบี่วายุโปรยที่พร้อมที่จะแทงไปที่กลุ่มด้านล่าง“ฉึบ!”ในตอนที่ทหารรับจ้างเงยหน้าขึ้น กระบี่ก็แทงเข้าไปที่หว่างคิ้วของชายคนหนึ่งแล้ว“ทุกคนระวัง มีคนกำลังโจมตี…” บางคนตอบสนองได้รวดเร็ว แต่ก่อนที่เขาจะทันพูดจบประโยค กระบี่วายุโปรยก็มาถึงและแทงไปที่คอของเขาทันที
หลังจากที่พลัดหลงกับเจี้ยนเฉิน เทียนซ่งหลีและกลุ่มทหารรับจ้างของเขาก็หวังเพียงพบร่องรอยที่เจี้ยนเฉินทิ้งเอาไว้ แต่นี่เป็นงานที่ยากมาก
ในป่าทึบในเทือกเขาสัตว์อสูร เจ
