ร้อนแผดเผาถูกบดบังไว้ด้วยท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆ ทำให้พื้นที่รอบรอบเขามืดขมุกขมัวเทียนซ่งหลีและกลุ่มทหารรับจ้างกำลังพยายามที่จะแกะรอยเท้าของเจี้ยนเฉินที่ผ่านเข้าไปในเทือกเขาสัตว์อสูร แต่ในท้ายที่สุด เขาก็หาไม่เจอเทียนซ่งหลีจ้องอย่างโกรธเกรี้ยวไปที่หญ้าสูงรอบ ๆ เขาด้วยท่าทางที่น่ากลัว ทันใดนั้นเองเขาก็เอาชิ้นกระดาษออกมาจากเสื้อของเขาแล้วพูด “ชิงเดา เอาหมายนี้กลับไปทันทีและจัดกลุ่มมาค้นหาในเทือกเขาสัตว์อสูร”“ครับ นายท่าน!” หนึ่งในชายในกลุ่มเอาหมายมาจากมือของเทียนซ่งหลี และหายไปจากป่า
“ชิ้ง!”
กระบี่วายุโปรยและขวานปะทะกันอีกครั้งและทำให้เกิดเสียงโลหะกระทบกันดังขึ้นมา หลังจากที่จะโจมตีไป ปราณกระบี่ปริมาณมากที่อยู่บนกระบี่วายุโปรยและพลังเซียนธาตุดินที่อยู่บนขวานก็เริ่มผลักดันกัน จากนั้นก็เกิดคลื่นกระแทกใหญ่กระจายออกไปโดยมีจุดที่อาวุธปะทะกันเป็นศูนย์กลาง เจี้ยนเฉินกระเด็นไปจากแรงกระแทกนี้กระบี่วายุโปรยระเบิดถอยหลังมาก่อนที่จะหยุดอย่างช้า ๆ มันหยุดอยู่ห่าง 10 เมตรจากที่ที่มันเคยอยู่ มันเริ่มสั่นอย่างแรงก่อนที่จะมีคลื่นปราณกระบี่อีกชุดคลุมกระบี่เอาไว้และมันก็พุ่งออกไปอีกครั้ง“วูซ ! “ในตอนนี้ กระบี่วายุโปรยก็เหมือนกับมีจิตใจเป็นของตัวเอง มันส่งเสียงบาดอากาศในตอนที่มันบินไปที่เทียนซ่งหลีอีกครั้งอย่างไม่ชักช้าเมื่อเห็นกระบี่วายุโปรยกำลังตรงมาที่คอของเขา เทียนซ่งหลีก็เบี่ยงคอหลบ แม้ว่ากระบี่วาย
