ะรับได้อย่างสบายสบาย เนื่องจากปริมาณของแรงที่เจี้ยนเฉินต้านทหารรับจ้างทั้งห้า แขนของเจี้ยนเฉินจึงชาและแม้แต่อวัยวะภายในของเขายังสั่นไปสักครู่“ฮ่า!”เซียนผู้เชี่ยวชาญตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวและไม่ปล่อยให้เจี้ยนเฉินมีโอกาสได้พักหายใจ พวกเขาโจมตีออกไปอีกครั้ง ทหารรับจ้างพวกนี้ฉลาดมาก เว้นเสียแต่จะมีช่องว่างในการโจมตีของพวกเขา เจี้ยนเฉินคงยากที่จะป้องกันตัวเองโดยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บหนักท่าทางดุร้ายปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเจี้ยนเฉินในขณะที่เขายืนอยู่ที่ด้านหน้าอาวุธเซียนทั้งห้าอย่างไม่คาดคิด กระบี่วายุโปรยของเขาเปลี่ยนเป็นแสงสีเงินในขณะที่มันบินไปยังคนที่อยู่ใกล้ที่สุดด้วยความเร็วสูง“ฉึบ ! “กระบี่วายุโปรยไม่เจออุปสรรคใดและแทงเข้าไปที่คอของชายคนนั้น ในเวลาเดียวกัน อาวุธเซียนทั้งห้าที่กำลังจะโจมตีเขาก็ส่งพลังเซียนที่เกือบจะแตะถึงเสื้อของเขาแล้ว ในเวลาเสี้ยววินาที ร่างของเจี้ยนเฉินก็บิดไปอีกทางและหลบอาวุธเซียนทั้งสามไป แต่อาวุธเซียนที่เหลืออีกสองชิ้นโดนเขาที่หลังและเอวเจี้ยนเฉินกลั้นไม่ให้ร้องในขณะที่เขาหน้าซีดมากกว่าเดิม เขาดึงกระบี่ออกมาจากคอของทหารรับจ้างและมองไปที่คู่ต่อสู้ที่เหลือ เขาล้มเลิกความคิดที่จะสู้ไปเรื่อย ๆ และวางแผนที่จะหนีออกไปจากที่นี่เจี้ยนเฉินเข้าใจชัดเจนว่าตระกูลเทียนซ่งนั้นมีพลังที่น่ากลัว ยิ่งเขาอยู่ที่นี่นานมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเท่านั้น ด้วยความแข็งแกร่งขอ
