้ยววินาที ร่างของเจี้ยนเฉินก็บิดไปอีกทางและหลบอาวุธเซียนทั้งสามไป แต่อาวุธเซียนที่เหลืออีกสองชิ้นโดนเขาที่หลังและเอวเจี้ยนเฉินกลั้นไม่ให้ร้องในขณะที่เขาหน้าซีดมากกว่าเดิม เขาดึงกระบี่ออกมาจากคอของทหารรับจ้างและมองไปที่คู่ต่อสู้ที่เหลือ เขาล้มเลิกความคิดที่จะสู้ไปเรื่อย ๆ และวางแผนที่จะหนีออกไปจากที่นี่เจี้ยนเฉินเข้าใจชัดเจนว่าตระกูลเทียนซ่งนั้นมีพลังที่น่ากลัว ยิ่งเขาอยู่ที่นี่นานมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเท่านั้น ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ เขาสามารถสู้ได้เพียงเซียนผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น ถ้าตระกูลเทียนซ่งมีเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ เขาคงมีปัญหาแน่อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งที่เขาเหลือในตอนนี้ มันคงไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาปกป้องตัวเองได้เมื่อสัมผัสได้ว่าเจี้ยนเฉินวางแผนที่จะหนี หนึ่งในเซียนผู้เชี่ยวชาญที่เหลือก็ตะโกนออกมา “กันมันเอาไว้เร็ว ! อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้ ! “
หลังจากที่ฆ่านายน้อยไปแล้ว เจี้ยนเฉินก็เริ่มสู้กับทหารรับจ้างวัยกลางคน ทหารรับจ้างเหล่านี้อยู่ในระดับเซียนผู้เชี่ยวชาญ และสามคนในนั้นยังเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงสุดด้วย เมื่อต้องสู้กับเซียนผู้เชี่ยวชาญจำนวนมาก ความกดดันที่ระเบิดออกมาเต็มที่ ทำให้เจี้ยนเฉินต้องใช้ทุกอย่างที่มี
เจี้ยนเฉินและทหารรับจ้างเริ่มผลัดกันโจมตีไปด้วยหมัดและกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนที่ทำให้ทหารรับจ้างอยู่นิ่งไม่ได้ เจี้ยนเฉินใช้ความได้
