ฉินวางแผนที่จะหนี หนึ่งในเซียนผู้เชี่ยวชาญที่เหลือก็ตะโกนออกมา “กันมันเอาไว้เร็ว ! อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้ ! “
เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดรุนแรงที่ไหล่ซ้ายของเขา ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็ขาวซีดทันที เขาดึงกระบี่ออกมาจากหน้าอกของชายคนนั้น และแทงไปที่ทหารรับจ้างที่ใช้ขวานอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นแสงสีเงินของกระบี่วายุโปรย ชายที่ใช้ขวานก็หรี่ตาลงทันทีเพื่อตั้งสมาธิและยกเอาอาวุธของเขาขึ้นมาเพื่อรับการโจมตี ในตอนที่ปะทะกัน ชายคนนั้นก็กระเด็นถอยไปจากแรงระเบิด“ชิ้ง!”ปลายกระบี่วายุโปรยแทงเข้าไปที่ใบขวาน ปริมาณของปราณกระบี่ทำให้เกิดรอยบุ๋มอย่างเห็นชัดที่ใบขวานมันวาวแสงโลหะแหลมคมดังออกมาในขณะที่อาวุธเซียนทั้งห้าก็พุ่งมาที่เจี้ยนเฉินพร้อม ๆ กัน ในขณะที่มันก็ปิดทางหนีที่เป็นไปได้ของเจี้ยนเฉินเอาไว้ ปริมาณของพลังเซียนที่เปล่งประกายออกมาของอาวุธแต่ละชิ้นนั้นเพียงพอที่จะทำให้อากาศเกิดความผันผวนใหญ่ตาของเจี้ยนเฉินเป็นประกายอย่างรำคาญในขณะที่ปริมาณของปราณกระบี่ในกระบี่วายุโปรยของเขาก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า ทำให้กระบี่ดูสลัวสลัวมากกว่าเดิม ในพริบตาเดียวเขาโจมตีไปที่อาวุธเซียนทั้งห้าและเกิดเสียงกระทบขึ้นมาในขณะที่กระบี่วายุโปรยหยุดอาวุธเซียนทั้งห้าเอาไว้ ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็ซีดขึ้นเล็กน้อยในขณะที่แขนขวาของเขาเริ่มสั่นอย่างแย่ การรวมกันของการโจมตีของทหารรับจ้างทั้งห้าทำให้ยากมากที่จะรับได้อย่างสบายสบาย เนื่องจากปร
