่หลังและเอวเจี้ยนเฉินกลั้นไม่ให้ร้องในขณะที่เขาหน้าซีดมากกว่าเดิม เขาดึงกระบี่ออกมาจากคอของทหารรับจ้างและมองไปที่คู่ต่อสู้ที่เหลือ เขาล้มเลิกความคิดที่จะสู้ไปเรื่อย ๆ และวางแผนที่จะหนีออกไปจากที่นี่เจี้ยนเฉินเข้าใจชัดเจนว่าตระกูลเทียนซ่งนั้นมีพลังที่น่ากลัว ยิ่งเขาอยู่ที่นี่นานมากเท่าไร เขาก็ยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเท่านั้น ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ เขาสามารถสู้ได้เพียงเซียนผู้เชี่ยวชาญเท่านั้น ถ้าตระกูลเทียนซ่งมีเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ เขาคงมีปัญหาแน่อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งที่เขาเหลือในตอนนี้ มันคงไม่เพียงพอที่จะทำให้เขาปกป้องตัวเองได้เมื่อสัมผัสได้ว่าเจี้ยนเฉินวางแผนที่จะหนี หนึ่งในเซียนผู้เชี่ยวชาญที่เหลือก็ตะโกนออกมา “กันมันเอาไว้เร็ว ! อย่าปล่อยให้มันหนีไปได้ ! “
“ฉึก ! “
เพราะความเร็วในการโจมตีของกระบี่ที่เหมือนสายฟ้า นายน้อยที่เป็นแค่เซียนธรรมดาถึงไม่มีโอกาสที่จะตอบโต้ ดังนั้นกระบี่วายุโปรยจึงแทงไปที่คอของเขานายน้องของตระกูลเทียนซ่งเบิกตากว้างในขณะที่เขามองไปที่กระบี่ซึ่งอยู่ที่คอของเขา เขามองไปอย่างเหลือเชื่อและไม่คิดว่าผลลัพธ์จะเป็นแบบนี้ ไม่คิดว่าทหารรับจ้างตัวน้อยที่มาจากเทือกเขาสัตว์อสูรจะเป็นคนที่จบชีวิตของเขาอย่างไม่คาดคิด ถ้าเขารู้แบบนี้มาก่อน เขาก็คงไม่กล้าเข้าใกล้เจี้ยนเฉิน แต่มันก็น่าเสียดายที่ไม่มีทางที่จะย้อนกลับไปได้อีกแล้ว ในตอนนี้ ชะตากำหนดออกมาแล้วเ
