งก่อนที่ร่างนั้นจะลอยออกไปโรงเตี๊ยมสั่นอย่างแรงอีกครั้ง มันเอนไปมาแรงกว่าครั้งล่าสุด ในที่สุดเสียงไม้หักดังก็ลอยออกมาในขณะที่มันสั่นไหวอีกครั้งเจี้ยนเฉินหลบดาบอาวุธเซียนทั้งสามเล็กน้อยในขณะที่เขากำลังมองไปยังเสาที่โซเซของโรงเตี๊ยม เขาไม่ลังเลและผละทหารรับจ้างออกไป ในขณะที่เขาหนีออกไปทางรูที่เกิดขึ้นใหม่เพื่อที่จะออกไปที่ถนน“ไล่ตามมันไป ! อย่าปล่อยให้มันหนี ! “ในตอนที่เขาเห็นเจี้ยนเฉินออกไปจากโรงเตี๊ยม นายน้อยก็ร้องไปที่ทหารรับจ้างให้ไล่ตามเจี้ยนเฉินไปหลังจากที่นายน้อยพูดออกมา กลุ่มหทารรับจ้างที่อยู่ถัดจากเขาก็ตะโกนออกมา “ไม่ดีแล้ว โรงเตี๊ยมกำลังจะถล่ม คุ้มกันนายน้อยให้ปลอดภัย!”ทันใดนั้นเอง ชายวัยกลางคนก็คว้าตัวนายน้อยเอาไว้บนไหล่ก่อนที่จะหาทางพาเขาออกจากโรงเตี๊ยมที่กำลังจะถล่ม ทุกคนตามเขาไปติด ๆในตอนที่กลุ่มกำลังจะออกจากโรงเตี๊ยม ทั้งโรงเตี๊ยมก็ถล่มลงมา ทหารรับจ้างที่ออกมาไม่ทันก็ถูกฝังอยู่ในนั้นไม่นานหลังจากนั้น แสงสีเงินเป็นลำก็พุ่งไปที่นายน้อยของตระกูลเทียนซ่ง
เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินได้ฆ่าทหารรับจ้างลงไปกองที่พื้นทีละคนทีละคนโดยที่เขาไม่ได้รับบาดแผลเลย นายน้องของตระกูลเทียนซ่งนิ่วหน้าอย่างไม่พอใจก่อนที่จะสบถออกมา “กลุ่มนี้มันไร้ประโยชน์ ไร้ประโยชน์! ทุกคนที่นี่ไม่มีดีอะไรเลย ข้าไม่รู้เลยว่าท่านพ่อของข้าได้เลี้ยงเศษสวะพวกนี้เอาไว้ พวกเจ้าเป็นสิบก็ยังจับเอาคนคนเดียวไว้ไม่ได้” เขาส่
