ลุ่มทหารรับจ้างอัคนี ข้าไม่เคยนึกเลยว่ามาก่อนเลยว่า ท่านจะเป็นคนแรกที่จากไป”
“ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ท่านเป็นคนที่ห่วงใยข้ามากที่สุดเสมอ เมื่อท่านจากไปแล้วความปรารถนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของท่านก็ไม่เป็นจริงอีกต่อไป ในกรณีนั้นให้ข้าจะทำให้ความปรารถนาของท่านเป็นจริงตามความฝันของท่าน ข้า เจี้ยนเฉิน สาบานว่าข้าจะใช้ชีวิตของข้าพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีเป็นกลุ่มทหารรับจ้างอันดับหนึ่งในทวีปเทียนหยวน” เจี้ยนเฉินพูดอย่างเฉียบขาด
เจี้ยนเฉินมัดเข็มขัดมิติที่กัปตันเคนดัลมอบให้เขา เขาจ้องไปที่เข็มขัดในมือของเขาด้วยความมึนงงในขณะที่ความทรงจำของคำที่เคนดัลมอบให้กับเขาเมื่อส่งเข็มขัดนี้ให้เขาย้อนกลับมาในใจของเขา
“เจี้ยนเฉินอย่าปฏิเสธ ถ้าบังเอิญเราไม่สามารถออกจากป่านี้ได้ ข้าขอร้องให้เจ้าดูแลครอบครัวของพวกเรา ! ถ้าข้าตายที่นี่ชีวิตของพวกเขาจะแย่ลง พ่อแม่ของข้า ภรรยาของข้าและลูกของข้า พวกเขาจะไม่สามารถมีชีวิตที่ดีในอนาคต ดังนั้นทุกอย่างขึ้นอยู่กับเจ้า”
เจี้ยนเฉินถอนหายใจยาว ๆ ทันใดนั้นเขารู้สึกผิดอย่างมาก กัปตันเคนดัลมอบเข็มขัดมิตินี้ให้เขาก่อนที่เขาจะเสียชีวิต มอบหมายให้เจี้ยนเฉินช่วยให้ครอบครัวของเขามีความเป็นอยู่ที่ดี อย่างไรก็ตามถึงตอนนี้เจี้ยนเฉินยังไม่รู้ว่าชื่อของคนในครอบครัวของกัปตันเคนดัลคืออะไรหรือแม้แต่ที่พวกเขาอาศัยอยู่ เขาควรจะทำยังไงดี?
ทันใดนั้นหัวใจขอ
