ีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง
ร่างของเจี้ยนเฉินหยุดนิ่งขณะที่เขาเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มและพูดอย่างใจเย็น “เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ ? “
“ใช่ เจ้าตัวบัดซบ! ถ้าข้าไม่ได้คุยกับเจ้าแล้วข้าจะไปคุยกับใครอีก ไม่มีคนอื่นอยู่ที่นี่ ! ” ชายหนุ่มโต้กลับอย่างหยาบคาย เขาไม่ทราบว่าคำพูดของเขาขัดแย้งกันเช่นไร: เขาไม่ใช่คนและทหารรับจ้างทั้ง 6 คนที่อยู่กับเขาก็ไม่ใช่คนงั้นหรือ ?
เมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม กล้ามเนื้อของทหารรับจ้างทั้ง 6 คนก็กระตุก พวกเขาต้องการหัวเราะ แต่ไม่มีใครกล้าทำ
เจี้ยนเฉินเลิกคิ้วแล้วพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ ๆ ” ถ้าเจ้ามีอะไรจะพูดก็รีบพูดออกมา” เมื่อเพิ่งประสบอุบัติเหตุที่โชคร้ายเกี่ยวกับกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี เจี้ยนเฉินไม่ได้อารมณ์ดีนักและแม้แต่รูปแบบการพูดของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ดวงตาของชายหนุ่มทอประกายแวววาว เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินพูดกับเขาอย่างไม่สุภาพทำให้เขาโกรธมาก
“เด็กน้อย ข้าถามว่า เจ้ามาจากเทือกเขาสัตว์อสูรใช่หรือไม่ ? ” เสียงของชายหนุ่มได้เพิ่มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินในลักษณะที่ไม่เป็นมิตร
ดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายอย่างเย็นชาขณะที่เขาคำราม” ถ้าใช่แล้วจะเป็นไรล่ะ?”
ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย” นั่นเยี่ยมยอด ข้าต้องไปที่นั่นเพื่อฝึกฝน ดังนั้นเจ้าจะนำทางให้แก่เจ้านายของเจ้า และถ้าข้ามีความสุขกับเจ้า เจ้าจะได้รับรางวัล”
