เดินทางได้ช้ามากหลังจากเดินทางมาสองวัน ในที่สุดเขาก็ออกมาจากเทือกเขาสัตว์อสูร นอกจากนี้แผลทั้งหมดในร่างกายของเขาก็หายเป็นปกติดีเจี้ยนเฉินเดินอย่างไร้จุดหมายผ่านป่าทึบพร้อมกับสีหน้าที่เคร่งเครียด กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีตอนเข้าร่วมมีกัน 10 คนเมื่อพวกเขาเข้ามาครั้งแรก แต่เหลือเพียง 1 คนเมื่อกลับออกไป นอกเหนือจากเจี้ยนเฉิน แล้วทหารรับจ้างอีก 9 คนจะอยู่ในเทือกเขาสัตว์อสูรตลอดไป ไม่ว่าพวกเขาจะมีโครงกระดูกอยู่หรือไม่ก็ตามในขณะนั้นมีกลุ่มทหารรับจ้าง 7 คนเดินมาไม่ไกลจากเจี้ยนเฉิน พวกเขามุ่งหน้าไปยังเทือกเขาสัตว์อสูร ภายในกลุ่มมีชายหนุ่มอายุ 20 ปีเพียงคนเดียวที่ดูหยิ่งมาก รอบตัวเขามีชายอายุ40 ปี 6 คนที่ดูจากรูปร่างหน้าตาของพวกเขากำลังปกป้องชายหนุ่มที่อยู่ตรงกลางพวกเขาทั้งเจ็ดเห็นเจี้ยนเฉินอย่างชัดเจน แต่พวกเขาไม่ได้สนใจอะไรเลยเมื่อทหารรับจ้างทั้งเจ็ดพุ่งผ่านเจี้ยนเฉิน หนึ่งในนั้นก็พูดอย่างหยิ่งผยอง “เด็กน้อย หยุดอยู่ตรงนั้น” มันเป็นชายหนุ่มที่ดูไม่แก่กว่าเจี้ยนเฉินมากนักเจี้ยนเฉินดูเหมือนจะไม่ได้ยินเสียงและเขาก็ยังคงเดินไปตามถนนด้วยสีหน้าที่หนักอึ้งเมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่สนใจเขา ชายหนุ่มก็อดไม่ได้ที่จะโกรธ เขาจ้องมองอย่างเย็นชาไปยังร่างที่สงบนิ่งของเจี้ยนเฉินและตะโกนอีกครั้งว่า “เด็กน้อยคนนั้นที่สวมเสื้อกระสอบ หูของเจ้ายังใช้การได้อยู่หรือไม่? เจ้าไม่ได้ยินคำพูดของข้าหรือ ? ” ความโกรธของชายห
