ไรเราจะตายในวันนี้ ในกรณีนั้นทำไมไม่เสียสละชีวิตของเราในตอนจบที่น่าตื่นเต้นและปกป้องเจี้ยนเฉิน ทุกคนไปข้างหน้า ! สกัดราชาพยัคฆ์!” ฉางหนิงเฟยคำรามขณะที่เขายกกระบี่ยักษ์ขึ้นและไล่ตามหูป๋อ
“เจี้ยนเฉิน อย่าลืมแก้แค้นให้พวกเรา ! ” การกระทำที่กล้าหาญของหูป๋อและฉางหนิงเฟยดูเหมือนว่าจะระบาดใส่ทหารรับจ้างที่เหลือ หลังจากนั้นพวกเขามีความมุ่งมั่นที่น่ากลัวบนใบหน้าของพวกเขาที่ดูเหมือนจะท้าทายความตายของตัวเองและจากนั้นก็ไล่ตามราชาพยัคฆ์ขนทอง
เมื่อเห็นว่าสมาชิกทุกคนพุ่งเข้าใส่ราชาพยัคฆ์ขนทองอย่างไม่เกรงกลัว เจี้ยนเฉินก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ พลันเขาก็ได้สติหลังจากนั้น เขาก็พูดว่า “อย่าได้สร้างปัญหา ทุกคนวิ่งหนีไป ! ข้ายังสามารถหยุดมันไว้ได้ชั่วคราว ! ” เจี้ยนเฉินเชื่อมโยงกับกระบี่วายุโปรยทันที ทำให้ปราณกระบี่จำนวนมากลอยขึ้นมาที่กระบี่อีกครั้ง อย่างไรก็ตามเพียงแค่มองไปที่กระบี่ ทุกคนสามารถบอกได้ว่าปริมาณของปราณกระบี่นั้นอ่อนแอกว่าเมื่อก่อน
แม้ว่าทุกคนจะได้เห็นสิ่งแปลกประหลาดที่เป็นกระบี่ของเจี้ยนเฉิน มันก็สายเกินไปที่จะใส่ใจในตอนนั้น
“เจี้ยนเฉินเร็วเข้า รีบหนีไป อย่าปล่อยให้พวกเราเสียสละตัวเองอย่างไร้ประโยชน์ ! ” ฉางหนิงเฟยเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
ดวงตาสีแดงเข้มของราชาพยัคฆ์ขนทองมองไปที่มนุษย์ที่พุ่งเข้าใส่ด้วยความรังเกียจ อย่างไรก็ตามมันไม่ได้ขยับกรงเล็บทำอะไรเลย
หูป๋อเป็นคนแรกที่ไปถึงร่างกายของราชาพยัคฆ์ขนทอ
