าไม่เคยได้ยินครอสพูดเลย กระบี่วายุโปรยเปลี่ยนเป็นลำแสงสีเงินเมื่อพุ่งไปยังครอสอีกครั้ง
ครอสยกกระบี่ของเขาเพื่อป้องกันตัวเองจากการโจมตีที่เร็วดุจสายฟ้า ไม่มีเวลาหลบ เขาถูกแทงเข้าที่ไหล่โดยเจี้ยนเฉินซึ่งในเวลาเดียวกันก็คว้าขาของลูกราชาพยัคฆ์ขนทองด้วยมือซ้าย
อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งด้วยความเจ็บปวดในขณะที่เขายังคงหลบหนีไปกับลูกราชาพยัคฆ์ขนทองที่ยังคงอยู่ในมือของเขา ” ทุกคนมารวมกันเพื่อป้องกันลูกราชาพยัคฆ์ขนทองตัวนี้ ลูกราชาพยัคฆ์ขนทองตัวนี้มันสำคัญเกินไปสำหรับทหารรับจ้างจ้าวของเราที่จะยอมแพ้!”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ทหารรับจ้างจ้าวเริ่มลังเล แต่ก็ไม่มีใครกล้าฝ่าฝืนคำสั่งของครอส ชายห้าคนพุ่งเข้าหาที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับอาวุธเซียนของพวกเขาเพื่อพยายามถ่วงเวลาเขา จากนั้นครอสก็หนีเข้าไปในป่าโดยรอบ ในขณะที่ทหารรับจ้างไม่เต็มใจได้อยู่ข้างหลังในตอนแรกจะรีบตามเข้าไปในป่า
เพราะเซียนระดับสูงไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อเจี้ยนเฉินเลย ทำให้เขาล้ม 5 คนลงอย่างรวดเร็ว กลุ่มทหารรับจ้างที่ติดตามครอสมาจึงร่วงเหมือนแมลงวัน
“โฮก ! “
เสียงคำรามที่ห่างไกลก่อนหน้านี้ของราชาพยัคฆ์ขนทองกำลังใกล้เข้ามามากขึ้น เมื่อราชาพยัคฆ์ขนทองใกล้เข้ามาด้วยความเร็วสูง สีหน้าของเจี้ยนเฉินเริ่มวิตกกังวลมากขึ้น เมื่อเขามองเคนดัลและพูดว่า “ราชาพยัคฆ์ขนทองกำลังเข้ามาใกล้บริเวณนี้อย่างรวดเร็ว อีกไม่นานก่อนที่มันจะมาถึงที่นี่ กัปตันเคนดัล ไม่ดีที่จะ