กลุ่มทหารรับจ้างอัคนีก็ตัดสินใจที่จะไม่ยอมจำนนและเริ่มนำอาวุธของตนออกมา อย่างมากพวกเขาก็ตายด้วยกัน พวกเขาเข้าใจแล้วว่าแม้ว่าพวกเขาจะมอบลูกสัตว์ให้ พวกเขาก็ยังถูกกลุ่มทหารรับจ้างโจวฆ่าอยู่ดี หากเป็นคนอื่นพวกเขาก็ต้องทำอย่างนี้อยู่ดีและไม่ปล่อยให้กลุ่มทหารรับจ้างโจวได้ไป ดังนั้นหากว่าพวกเขาต้องตาย พวกเขาก็ต้องลากกลุ่มทหารรับจ้างโจวไปพร้อมกับพวกเขาด้วย แม้ว่าพวกเขาไม่อาจทำอะไรได้ แต่กลุ่มทหารรับจ้างโจวก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับบาดเจ็บเมื่อเห็นท่าทีของทุกคนในกลุ่มทหารรับจ้างอัคนี หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างโจวก็มองอย่างดูถูกก่อนที่จะหันไปหาเจี้ยนเฉินและพูดว่า เด็กน้อย ไม่ต้องล้อเล่นอีกแล้ว ถ้าเจ้ามอบลูกสัตว์ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า ตอนนี้ลูกสัตว์อยู่ในอ้อมอกของเจี้ยนเฉิน เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้มีความตั้งใจที่จะปล่อยมัน ชายคนนั้นก็กลัวว่าเจี้ยนเฉินจะฆ่าลูกสัตว์หากจนมุมเจี้ยนเฉินรู้ทันว่าทำไมชายคนนี้ถึงลังเลและไม่อาจทำอะไรนอกจากหัวเราะแห้ง ๆ มือซ้ายของเจี้ยนเฉินที่จับลูกสัตว์ที่กำลังร้องงุนง่าน ได้ลูบไปบนหัวของมัน เจ้าอยากได้เจ้าตัวน้อยนี่มาก แล้วทำไมเจ้าไม่มาเอามันไปล่ะ มันเป็นไปได้หรือไม่ที่เจ้ากล้าพูด แต่ไม่กล้าที่จะมาเอามันไป?จ้องมองไปอย่างเย็นชา เจี้ยนเฉินมีใบหน้าที่ดุร้ายจนทำให้ชายคนนั้นอึ้งค้างอย่างไม่สบอารมณ์ ในใจของเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลก ๆ ท่าทีของเจี้ยนเฉินผิดปกติอย่างมาก ทำให