่เจี้ยนเฉินชี้ ในขณะนี้พวกเขาก็รู้สึกตัวแล้วว่ามีสัตว์ตัวน้อยอยู่ที่นั่นนี่…. มีสองสามคนแลกเปลี่ยนสายตาอย่างประหลาดใจเคนดัลเดินไปข้างหน้าขณะที่เขาตรวจสอบพื้นที่รอบ ๆ และจากนั้นก็เป็นสัตว์ตัวน้อยก่อนที่จะแสดงความคิดออกมา ดูเหมือนว่านี่จะเป็นลูกสัตว์อสูร เจี้ยนเฉิน เจ้ารู้จักลูกสัตว์ตัวนี้หรือไม่ว่ามันมาจากสัตว์อสูรใด?เจี้ยนเฉินเดินเข้าไปหาลูกสัตว์อย่างรวดเร็วและค่อย ๆ นั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ มันอย่างช้า ๆ อย่างน้อย ๆ ลูกสัตว์ตัวน้อยนั้นไม่ก็กลัวคนแปลกหน้า มันไม่ได้สนใจที่จะหันมามองเขาแม้แต่น้อย ดวงตาของมันจดจ้องอยู่กับเนื้ออย่างสมบูรณ์ อาจเป็นเพราะมันไม่รู้จักคนหรืออาจจะเป็นเพราะมันยังเด็ก แต่ดูเหมือนว่ามันไม่มีความกลัวเลยเมื่อเห็นลูกสัตว์อยู่ในสภาพแบบนี้เจี้ยนเฉินก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เขาเอื้อมมือออกไปหยิบเนื้อย่างมาไม้หนึ่งและฉีกเนื้อสีเหลืองที่สุกแล้วออกมาเป็นชิ้น ๆ จากนั้นเขาก็โบกมันต่อหน้าจมูกของลูกสัตว์ให้มันได้กลิ่นเล็กน้อยอ๊าว! อ๊าว! อ๊าว!ตอนนี้ตาของลูกสัตว์ได้จ้องมายังชิ้นเนื้อที่อยู่ในมือของเจี้ยนเฉินและมันก็เริ่มตะกุยอุ้งเท้าของมันโดยไม่รอ สุดท้ายมันก็ยืนสองขาและร้อง อ๊าว อ๊าว ! พร้อมกับน้ำลายที่ไหลออกจากมุมปากของมันเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวน้อยต้องการกินเนื้อมากแค่ไหน เจี้ยนเฉินก็หยุดหลอกล่อและป้อนเนื้อเข้าไปในปากตรง ๆ เจ้าตัวน้อยยื่นกรงเล็บจากสองขาหน้าตะครุบชิ้นเนื้อแน่ทันที
