วกับสายฟ้าของเจี้ยนเฉินได้
“ปึด!”
กระบี่วายุโปรยเจาะเข้าไปในลำคอของหมูป่าเขาและได้คร่าชีวิตมันทันที หลังจากนั้นร่างกายของมันก็หนักอึ้งอย่างกะทันหัน ดวงตาคู่โตของมันค่อย ๆ สูญเสียประกายชีวิตก่อนที่จะร้องออกมาอย่างน่าสมเพชพร้อมกับปล่อยให้ร่างกายของมันล้มลงกับพื้น
เจี้ยนเฉินดึงกระบี่วายุโปรยออกมาจากคอของหมูป่าเขา ขณะที่ดึงกระบี่ออกมา เลือดก็พุ่งออกมาจากคอของหมูป่า ส่วนเลือดที่อาบกระบี่ก็ไปรวมตัวกันที่ปลายกระบี่หยดลงพื้น
เก็บกระบี่วายุโปรยเข้าไปในร่าง เจี้ยนเฉินเผยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา หลังจากที่เขาทะลวงขึ้นมาเป็นเซียนระดับสูงขั้นกลาง ความแข็งแกร่งของเขานั้นเกินกว่าตอนที่เขาเป็นเซียนระดับสูงขั้นต้นเสียอีก ไม่ว่าจะเป็นความเร็วของกระบี่วายุโปรยของเขาหรือความแข็งแกร่งของปราณกระบี่ ทั้งสองอย่างนี้แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม ตอนนี้การสังหารสัตว์อสูรระดับ 3 นั้นไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป
เมื่อมองไปที่หมูป่าเขาระดับ 3 ที่นอนอยู่บนพื้น เจี้ยนเฉินก็พูดอย่างเฉยเมยว่า หัวหน้าเคนดัล ข้าจะทิ้งซากสัตว์อสูรระดับ 3 ตัวนี้ให้ท่านจัดการ
ตอนนี้ไม่มีใครสักคนขานรับต่อคำพูดของเจี้ยนเฉิน เขารู้สึกว่ามีบางอย่างแปลก ๆ เจี้ยนเฉินจึงหันกลับมามองไปยังเพื่อนกลุ่มทหารรับจ้างอัคนีที่กำลังมองไปยังหมูป่าที่อยู่บนพื้นอย่างจริงจัง พวกเขายังคงไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองเมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้นของทหารจับจ้างทุกคน เจี้ยนเฉินก็ส่ายห
