และท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างหนักพร้อมกับพูดว่า หมูป่าเขา ! เจี้ยนเฉินระวังด้วย นั่นคือหมูป่าเขา ระดับ 3เจี้ยนเฉินพยักหน้าจ้องมองไปที่หมูป่าเขา แสงสีเงินแว่บออกมาพร้อมกับปรากฏกระบี่วายุโปรยในมือขวาของเขา พร้อมกับสำแสงสลัว ๆ ที่ห่อหุ้มใบกระบี่เราจะทำตามที่วางแผนไว้แต่แรก ให้ข้าจัดการสัตว์อสูร พวกเขาก็แค่ดูแลตัวเองให้ดี ทันทีที่เขาพูดเสร็จ เจี้ยนเฉินก็ยกกระบี่ของเขาและพุ่งเข้าไปหาหมูป่าเขา
หลังจากเดินเข้าไปในป่าเพื่อหากิ่งไม้ เจี้ยนเฉินก็เริ่มก่อไฟและทำกองไฟอย่างเรียบง่ายเพื่อทำอาหารจากเนื้อสัตว์อสูรสองสามชิ้น
บางทีมันอาจเป็นเพราะความเคลื่อนไหวจากภายนอกที่ปลุกเคนดัล ทำให้เขายื่นหน้าออกมาจากกระโจมของเขาและมองไปที่เจี้ยนเฉินผู้ที่กำลังย่างเนื้อ เจียนเฉิน ทำไมเจ้าตื่นแต่เช้าเลย ? เขาหัวเราะ
เจี้ยนเฉินพูดอย่างมีเหตุผลออกไปว่า ฟ้ากำลังสว่างขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นมันจึงไม่ได้เช้าสักเท่าไรนัก
หัวหน้าเคนดัลเงยหน้ามองที่ท้องฟ้าที่สว่างไสวและหัวเราะโดยไม่พูดอะไรอีก เขาเดินออกจากกระโจมของเขาและนั่งลงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินซึ่งก่อกองไฟไว้
คนอื่น ๆ ก็เป็นเหมือนกับเคนดัลที่เดินออกมาหลังจากได้ยินเสียงของพวกเขา เมื่อเดินออกมาจากกระโจมและเก็บข้าวของของพวกเขาอย่างฉับไวในเข็มขัดมิติและค่อย ๆ ไปรวมตัวรอบกองไฟ แม้กระทั่งหูป๋อก็เดินเข้ามาใกล้กองไฟพร้อมกับน้ำเต้าและยังคงดื่มมันอยู่เมื่อเห็นทุกคนล้อมรอบกองไฟ เจี้ยน