ันอาจเป็นเพราะความเคลื่อนไหวจากภายนอกที่ปลุกเคนดัล ทำให้เขายื่นหน้าออกมาจากกระโจมของเขาและมองไปที่เจี้ยนเฉินผู้ที่กำลังย่างเนื้อ เจียนเฉิน ทำไมเจ้าตื่นแต่เช้าเลย ? เขาหัวเราะเจี้ยนเฉินพูดอย่างมีเหตุผลออกไปว่า ฟ้ากำลังสว่างขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นมันจึงไม่ได้เช้าสักเท่าไรนักหัวหน้าเคนดัลเงยหน้ามองที่ท้องฟ้าที่สว่างไสวและหัวเราะโดยไม่พูดอะไรอีก เขาเดินออกจากกระโจมของเขาและนั่งลงข้าง ๆ เจี้ยนเฉินซึ่งก่อกองไฟไว้คนอื่น ๆ ก็เป็นเหมือนกับเคนดัลที่เดินออกมาหลังจากได้ยินเสียงของพวกเขา เมื่อเดินออกมาจากกระโจมและเก็บข้าวของของพวกเขาอย่างฉับไวในเข็มขัดมิติและค่อย ๆ ไปรวมตัวรอบกองไฟ แม้กระทั่งหูป๋อก็เดินเข้ามาใกล้กองไฟพร้อมกับน้ำเต้าและยังคงดื่มมันอยู่เมื่อเห็นทุกคนล้อมรอบกองไฟ เจี้ยนเฉินก็มองไปที่เคนดัลและพูดว่า หัวหน้าเคนดัล ท่านวางแผนที่จะทำอย่างไรต่อไป ?สิ่งต่อไปที่เราควรทำคือพักอยู่แถวนี้สักพักและค่อยไปล่าสัตว์อสูรระดับ 1 และ 2 ลองทำอย่างนี้สักสองสามวันในเทือกเขาสัตว์อสูรเพื่อที่เราจะได้กำไรมากขึ้นก่อนที่จะกลับ เคนดัลพูดอย่างชัดเจนเมื่อได้ยินอย่างนั้นเจี้ยนเฉินก็เงียบอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะเปิดปากถาม หัวหน้าเคนดัล ข้ามีอะไรจะแนะนำ ท่านอยากจะฟังหรือไม่ ?เคนดัลยังคงจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับหัวเราะและพูดว่า เจี้ยนเฉิน ไม่ว่าเจ้าจะแนะนำอะไรตามให้พูดออกมา ไม่จำเป็นต้องย้ำคิดย้ำทำในสิ่งที่เจ้
