ว์อสูรระดับ 1 หัวหน้าเคนดัลปล่อยให้ข้า, คาโบลด์และหยุนหยวนจัดการเอง เสี่ยวเต๋าตะโกนออกมาด้วยความดีใจ มีกริซเล็กๆปรากฏอยู่ในมือของเขา คาโบลด์และหยุนหยวนเดิมตามเข้ามาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นกริซเล็กๆในมือของเสี่ยวเต๋า เจี้ยนเฉินก็ส่ายหัวด้วยความเหนื่อยอ่อน ไม่น่าแปลกใจที่เขาถูกเรียกว่าเสี่ยวเต๋า มันเป็นเพราะอาวุธของเขาเป็นกริชขนาดเล็ก มองไปที่คาโบลด์และหยุนหยวนทั้งคู่ถือกระบี่คู่เสี่ยวเต๋าและอีกสองคนเริ่มเข้ามาจัดการกับสัตว์อสูรระดับ 1 การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดเนื่องจากจุดแข็งของพวกเขาไม่ได้แตกต่างจากสัตว์อสูร หลังจากผ่านไปช่วงระยะเวลาหนึ่ง ทั้งสามที่ต่อสู้กับสัตว์อสูรแบบระยะประชิดก็สามารถจัดการมันได้ไม่มีเซียนระดับสูงคนไหนและเจี้ยนเฉินที่จะอยากเข้าไปสู้ พวกเขาทุกคนเชื่อมั่นว่าเซียนทั้งสามจะสามารถจัดการสัตว์อสูรระดับ 1 นั้นได้ทั้งกลุ่มก็เดินต่อไปได้ไม่นานก็พบกับสัตว์อสูรระดับ 1 หรือแม้กระทั่งระดับ 2 ด้วยผลลัพท์อย่างนี้ทำให้ทั้งกลุ่มเชื่อในความคิดของเจี้ยนเฉินว่ามันเป็นความจริงตกดึก ในกลุ่มก็พบสถานที่ตั้งค่ายและเตรียมกองไฟขนาดใหญ่ ในขณะที่กินเนื้อสัตว์อสูรเป็นมื้อค่ำ พวกเขาก็เริ่มคำนวนผลกำไรที่ได้มาในวันนี้หัวหน้าเคนดัลนั่งอยู่หน้ากองไฟและจ้องมองเปลวไฟที่สั่นไหวพร้อมกับรอยยิ้ม ถัดจากเขามีแกนอสูรอยู่ทุกคน ตอนนี้เรามาพูดถึงสิ่งที่เราเก็บเกี่ยวได้ เคนดัลหัวเราะพร้อมกับมองไปรอบ ๆ ตัวเอง วั
