่ ?ฉางหนิงเฟยมองไปที่ศพของเสือดำที่ด้านล่างและเตะให้ตัวของมันพลิกไปอีกทาง ก่อนที่จะจับหัวของมันเพื่อดูบาดแผลเมื่อทุกคนเห็นรูที่เหวอหวะที่คอของเสือดำ แม้กระทั่งหัวหน้าเคนดัลก็อดที่จะสูดหายใจอย่างหนาวเหน็บ ออกมาเมื่อเห็นแผลที่น่ากลัวอันนี้ แค่มองไปที่คอ ใครก็สามารถเห็นได้ว่าสองในสามของมันได้หายไป มีเพียงหนึ่งในสองที่คิดอยู่กับหนังและส่วนอื่น ๆ ทำให้หัวของเสือดำยังคงติดอยู่กับร่างกายของมันแต่ก็จะสามารถขาดออกมาได้ทุกเมื่อสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่านั้นก็คือ เสือดำกระโดดเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว จนดูเหมือนว่ากำลังร่อนอยู่กลางอากาศ สำหรับเจี้ยนเฉินซึ่งแทงไปที่คอของมันอย่างแม่นยำ สิ่งที่แสดงออกมาให้เห็นคือทักษะที่ไม่มีใครเทียบได้ดีรี่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อทำให้หัวใจที่เต้นอย่างบ้าคลั่งสงบลง เขามองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับรอยยิ้มและพูดว่า เจี้ยนเฉินก่อนนี้ เราได้คิดว่าเจ้าเป็นแค่เซียน แต่ดูเหมือนว่าพลังของเจ้านั้นเกิดกว่าที่เราจะคาดเอาไว้ เจ้าทำให้พวกเราดูด้อยไปจริง ๆหูป๋อเดินไปทางเจี้ยนเฉินและยื่นมือไปวางบนไหล่ เจี้ยนเฉิน เจ้าช่างเหลือเชื่อมาก! บอกข้าตรง ๆ เจ้าแข็งแกร่งแค่ไหน? เจ้าคงไม่มากไปกว่าหัวหน้าใช่หรือไม่ ?ได้ยินสิ่งที่หูป๋อพูด เจี้ยนเฉินทำได้แค่เพียงหัวเราะอย่างท้อแท้ พี่หูป๋อ ข้าไม่ได้น่าทึ่งอย่างที่ท่านว่า ความแข็งแกร่งของข้าไม่ได้ต่างจากท่านที่เป็นเซียนระดับสูงขั้นกลางนั่นมันไม่ถูก
