อง เซียนผู้เชี่ยวชาญนั้นน่าทึ่งจริง ๆ ? สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือสู้กับสัตว์อสูรระดับ 2 เจ้าคิดว่าความแข็งแกร่งของเซียนผู้เชี่ยวชาญอย่างเดียวก็พอที่จะทำให้เจ้าเดินเล่นไปรอบ ๆ เทือกเขาสัตว์อสูรอย่างไม่กลัวเกรง ? หยุนหยวนหันกลับมามองเจี้ยนเฉินขณะที่เขาพูดว่า นี่ เจี้ยนเฉิน เจ้าเข้ามาในเทือกเขาสัตว์อสูรกี่ครั้งแล้ว? เจ้ายังเด็ก นี่คงเป็นครั้งแรกของเจ้า?เจี้ยนเฉินตอบไปอย่างไม่แยแสว่า นี่ควรจะเป็นครั้งที่สองของข้า แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเข้าไปในป่าของสำนักคากัตและฆ่าสัตว์อสูรในอดีต ประสบการณ์ครั้งนั้นไม่อาจเป็นอะไรได้ นอกจากนี้สัตว์อสูรที่ทางสำนักเลี้ยงดูนั้นเจี้ยนเฉินไม่ถือว่ามันเป็นประสบการณ์ตาของหยุนหยวนเบิกกว้าง เขาแสดงความสนใจทันทีและถามอย่างใจร้อนว่า ตอนเจ้าเข้ามาครั้งแรกกี่คน? พวกเขามีพลังแค่ไหน? เจ้ามีผู้เชี่ยวชาญเหมือนกับเคนดัลหรือไม่?เจี้ยนเฉินหันไปมองหยุนหยวน หลังจากที่ลังเลอยู่พักนึกเขาก็พูดว่า ครั้งแรกที่ข้าเข้ามาในเทือกเขาสัตว์อสูร ข้าอยู่ตัวคนเดียว แต่…ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะพูดจบ เขาก็ถูกขัดจังหวะโดยหยุนหยวนว่า เจ้าเข้ามาที่เทือกเขาสัตว์อสูรคนเดียวในครั้งแรก? ว้าว เจี้ยนเฉิน ข้าต้องมองเจ้าใหม่แล้วเจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่นและตอบว่า หยุนหยวน ไม่จำเป็นต้องพูดเสียงดัง เมื่อข้าเข้าสู่เทือกเขาสัตว์อสูรคนเดียว การเดินทางของข้าก็แค่เดินไปรอบ ๆ เท่านั้นหยุนหยวนมองไปที่เจี้ยนเฉินพร้อมกับแสด
