มองเจี้ยนเฉิน “ลูกค้า ถ้าท่านยืนกรานที่จะซื้อหินสีขาวนี้ ข้าจะบอกราคาให้ ดูนะ มันมากไปหรือไม่ ? ” เจ้าของแผงลอยยื่นมือออกมาห้านิ้วราวกับว่าจะตบมือกับเจี้ยนเฉินเมื่อเห็นการเคลื่อนไหวนี้ เจี้ยนเฉินก็รู้สึกขำ ในขณะที่เขาพูดอย่างไม่แน่นอน “เป็นไปได้ไหมว่าท่านจะขายมันในราคา 50 เหรียญทอง”เมื่อได้ยินอย่างนี้ ใบหน้าของเจ้าของแผงลอยก็เริ่มแดงจากจำนวนเงิน ราวกับว่าจำนวนเงินที่เจี้ยนเฉินเสนอให้นั้นแตกต่างจากเหรียญหลายพันเจ้าของแผงลอยถอนหายใจและพูดว่า “ลูกค้า ข้าจะบอกท่านอย่างตรงไปตรงมาและชัดเจน ข้าต้องการขายหินก้อนนี้ในราคา 500 เหรียญม่วง ท่านยังต้องการมันอีกหรือไม่ ? ” ในขณะที่เขาพูด ดวงตาของเจ้าของแผงลอยจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างใกล้ชิด.อะไรนะ ! 500 เหรียญม่วง ! ท่านล้อเล่นรึเปล่า ? เจี้ยนเฉินร้องออกมาด้วยความตกใจขณะที่เขามองดูเจ้าของแผงลอยด้วยความไม่เชื่อ เมื่อเขาได้ยินคำว่า เหรียญม่วง ริมฝีปากของเจี้ยนเฉินรู้สึกหนักเป็นพิเศษ เหรียญม่วง 500 เหรียญเทียบเท่ากับ 50,000 เหรียญทองใบหน้าของเจ้าของแผงลอยยิ่งแดงขึ้นเมื่อเขามองใบหน้าของเจี้ยนเฉิน เขารู้ว่า 500 เหรียญม่วงเป็นราคาที่ไม่มีใครจะซื้อ” นั่น..ลูกค้า หากท่านเสนอราคาที่ข้าสามารถตกลงได้อย่างน้อยที่สุดข้าก็สามารถขายให้ท่านได้” เจ้าของแผงลอยพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวลเมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ เจี้ยนเฉินจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ในขณะที่เขามองดูก้อนหินส
