ี้ยนเฉินคงไม่ให้ราคาที่สูงกว่านี้ เขาก็ดูผิดหวังเล็กน้อย แต่หลังจากคิดถึงมันในขณะที่กัดริมฝีปาก เขาพยักหน้า “ตกลง เหรียญม่วง 100 เหรียญ ข้าขายให้ท่านที่ราคานี้ ! “เจี้ยนเฉินหยิบเหรียญม่วง 100 เหรียญออกมาจากเข็มขัดมิติ เขานับเงินให้เจ้าของแผงลอยช้า ๆ แล้วจึงนำก้อนหินสีขาวมาเก็บไว้ในเข็มขัดมิติก่อนเดินออกไปเจี้ยนเฉินต้องการศึกษาหินสีขาวที่แปลกประหลาดนี้และจุดประสงค์ของมัน แต่ในถนนที่พลุกพล่านที่ซึ่งผู้คนไหลเหมือนน้ำในแม่น้ำ นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดีที่สุดอย่างไรก็ตามเมื่อเจี้ยนเฉินออกจากพื้นที่ คนสองคนสังเกตเห็นเขา คนสองคนนี้ดูเหมือนจะอายุ 20 ปีและทั้งคู่ดูมีเล่ห์เหลี่ยมและฉ้อฉล“เสี่ยวซาน ดูเหมือนว่าเราได้เจอเป้าหมาย” เด็กหนุ่มที่อ่อนแอด้านซ้ายเฝ้าดูเจี้ยนเฉินออกจากพื้นที่ในขณะที่เขาพูดด้วยเสียงตื่นเต้นคนที่ชื่อว่าเสี่ยวซานพยักหน้า “ใช่แล้ว ชายคนนั้นดูไม่แก่เกินไป พละกำลังของเขาคงไม่ค่อยแข็งแกร่ง ดูเหมือนเขาจะตัวคนเดียว นี่เป็นโอกาสที่ดี เมื่อเห็นเขาหยิบเหรียญม่วงออกมาจำนวนมาก ข้ายินดีที่จะเดิมพันว่าเขามีมากกว่านั้นมากในเข็มขัดมิติ หวงฮัวเอ๋อ เจ้าตามเขาไป ข้าจะไปแจ้งคนที่เหลือ หลังจากนั้นเสี่ยวซานก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่หวงฮัวเอ๋อเริ่มติดตามเจี้ยนเฉินไป
เมื่อเจี้ยนเฉินถามราคาเกี่ยวกับหินสีขาวนี้ เจ้าของแผงลอยก็รู้สึกลังเลอีกครั้ง ตอนนี้เขาต้องการเงินจริง ๆ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าหิ
