กท่านว่าข้าไปเจอสิ่งนี้ที่ไหน” เสียงเจ้าของร้านหยุดขณะที่เขาชี้ไปที่ก้อนหินสีขาว “ความจริงแล้วข้าเจอหินสีขาวในเทือกเขาสัตว์อสูร”“โอ้ว ! ” เมื่อได้ยินคำตอบนี้ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หันกลับไปมองที่หินสีขาวอีกครั้ง เมื่อเขาได้ยินว่าเจ้าของร้านเก็บมันมาจากเทือกเขาสัตว์อสูร เขาก็ไม่แปลกใจเลย อันที่จริงมีโอกาสสำหรับทุกคนเสมอ แม้แต่ชาวนาก็สามารถสะดุดกับทองคำหรือแร่มีค่าอื่น ๆ ในขณะที่ทำไร่ทำสวนของตัวเองเจ้าของแผงลอยดูใบหน้าที่มีความสนใจของเจี้ยนเฉินและเปิดปากของเขาอีกครั้ง ลูกค้า หินสีขาวนี้อยู่ในความครอบครองของข้ามาหลายปีแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะข้าต้องการเงิน ข้าก็คงไม่ได้เอามาตั้งไว้ในตอนแรก ข้าเห็นว่าเจ้าสนใจ ทำไมเจ้าไม่ซื้อมันล่ะ ? “เจี้ยนเฉินมองดูหินสีขาวด้วยตาข้างเดียวเขาพิจารณาก่อนที่จะมองย้อนกลับไปยังเจ้าของแผงลอย “หินสีขาวก้อนนี้ราคาเท่าไหร่ ? ” น้ำเสียงของเรียบเฉย หินสีขาวก้อนนี้ก่อให้เกิดคำถามมากมายกับเขา ดังนั้นจึงเป็นการดีที่เขาจะซื้อมัน
ต้องขอบคุณความลึกลับที่หยั่งถึงไม่ได้ซึ่งเป็นความรู้สึกแปลก ๆ เจี้ยนเฉินจึงรู้ว่าหินสีขาวคือตัวการก่อให้เกิดความปั่นป่วนเช่นนี้ในจุดตันเถียน แสงระยิบระยับมีส่วนเกี่ยวข้องกับหินสีขาวนี้ เหมือนกับเด็กที่พยายามปกป้องสมบัติที่เขาโปรดปรานมากที่สุด ความรู้สึกของความสุขนั้นแข็งแกร่งมาก แม้แต่เจี้ยนเฉินก็ยังรู้สึกได้
ท่าทีของเจี้ยนเฉินไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย แต
