งดูก้อนหินสีขาวในมือ และคิดถึงจุดตันเถียนต่อไปเรื่อย ๆพื้นผิวของหินสีขาวนี้มีเอกลักษณ์เป็นพิเศษ ไม่ว่าเจี้ยนเฉินจะมองดูมันนานแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถบอกได้ว่ามันทำมาจากหินหรือเหล็กชั้นดี เพราะมันหนักมากและความหนาแน่นของมันนั้นเกินกว่าปกติ เจี้ยนเฉินส่งพลังเซียนภายในผ่านแขน พยายามที่จะให้มันเข้าสู่หินสีขาว เขากลับรู้สึกได้เพียงการต่อต้านที่แข็งแกร่งในขณะที่พลังเซียนเชื่อมต่อกับมัน ราวกับว่าก้อนหินสีขาวเป็นป้อมปราการป้องกัน และพลังเซียนของเขาเป็นผู้บุกรุก เขาไม่สามารถบุกเข้าไปได้ความหนาแน่นของหินสีขาวนั้นสูงมากจนถึงจุดที่เจี้ยนเฉินไม่สามารถใช้พลังเซียนเข้าไปได้เจี้ยนเฉินละสายตาออกไปจากหินสีขาวและมองไปที่เจ้าของแผงลอยและถามว่า “ข้าไม่รู้ว่าหินชนิดนี้คืออะไร แล้วมันใช้ประโยชน์อะไรได้บ้าง ? “เมื่อได้ยินคำถามของเจี้ยนเฉิน เจ้าของร้านก็หัวเราะด้วยความอับอายพลางกล่าวว่า ” ลูกค้า พูดตามตรง ข้าเองก็ไม่รู้ว่าหินสีขาวก้อนนี้คืออะไร ไม่รู้ว่ามันจะใช้เพื่ออะไร ข้าก็ไม่รู้คำตอบเหมือนกัน แต่มันหนักผิดปกติ ดังนั้นหลังจากที่ได้ดูมันแล้ว ใคร ๆ ก็บอกได้ว่าหินสีขาวนี้ไม่ใช่ของเล่นธรรมดา“แล้วท่านไปพบสิ่งเช่นนี้มาจากที่ไหน ? ” ดวงตาของเจี้ยนเฉินเปล่งประกายเมื่อเขาถามต่อไปเจ้าของร้านแผงลอยเริ่มไตร่ตรองคำถามก่อนจะพูดว่า “ลูกค้า ข้าถูกถามคำถามเดียวกันหลายครั้ง แต่ข้าไม่เคยบอกใคร ท่านดูมีน้ำใจเมตตา ข้าจะบอกท่าน
