ไม่ก็ตาม กลุ่มจะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างอยุติธรรม”
ชายวัยกลางคนดูเหมือนจะมีอายุประมาณ 40 ปีและสวมเสื้อคลุมสีฟ้า อย่างไรก็ตามสำหรับดวงตาที่เฉียบคมของเจี้ยนเฉิน เสื้อคลุมนี้ทำจากผ้าเนื้อหยาบและจัดเป็นผ้าราคาถูก เขาไม่มีอะไรโดดเด่นเลยนอกจากผมสีดำสั้น แม้ว่ารอยยิ้มของเขาจะดูจริงใจก็ตาม
เจี้ยนเฉินพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “โรงเตี้ยมเต็มแล้ว ข้าคงไม่สามารถนั่งในห้องนี้คนเดียวได้ มานั่งด้วยกันเถิด ! ““ขอบใจน้องชายมาก” ชายอีกคนหัวเราะขณะที่เขาป้องมือเข้าด้วยกัน จากนั้นเขาก็ดึงเก้าอี้ออกมาแล้วนั่งลง” น้องชาย ข้าขอสุรากาหนึ่งและเนื้อม้าที่ดีที่สุดมาสักชิ้น ! ” ชายคนนั้นสั่งอาหาร” ได้ขอรับ ท่านลูกค้าโปรดรอสักครู่ ! ” เสี่ยวเอ้อตอบกลับเจี้ยนเฉินจ้องชายวัยกลางคนข้างหน้าเขาสักพักก่อนที่จะละสายตาจากเขาและหันกลับมามองอาหารของตัวเองชายวัยกลางคนมองเจี้ยนเฉินและหัวเราะเบา ๆ “น้องชายชื่ออะไร?”” เจี้ยนเฉิน ! ” เขาตอบทั้ง ๆ ที่อาหารเต็มปาก ดังนั้นคำพูดที่ออกมาจึงเป็นเสียงอู้อี้มาก” เจี้ยนเฉิน หืม ช่างเป็นชื่อที่น่าพอใจ” ชายวัยกลางคนมองเจี้ยนเฉินแล้วถามว่า “น้องเจี้ยนเฉิน ข้าเดาว่าเจ้าก็เป็นทหารรับจ้างด้วยเช่นกัน”เขาพยักหน้า “ถูกต้อง แต่เนื่องจากข้าไม่ค่อยแข็งแกร่ง ข้าจึงเป็นทหารรับจ้างระดับต่ำที่สุด”ระดับของทหารรับจ้างสอดคล้องกับความแข็งแกร่งและคะแนนของภารกิจที่ทำ ทหารรับจ้างระดับต่ำสุดโดยทั่วไปมักเป็นเซียนมือใ
