ตอนที่ 100: หมื่นต้านพิษ (1)
เจี้ยนเฉินออกจากโรงเตี๊ยมไปที่ตลาดเพื่อซื้อน้ำเต้าเก็บน้ำยี่สิบสามสิบอัน เช่นเดียวกับซื้อถังขนาดใหญ่ที่พอที่จะใส่คนลงไปในนั้นได้ เขายังเติมเสบียงสำหรับใช้ในชีวิตประจำวันที่เกือบหมดแล้วสำหรับการใช้ชีวิตในป่าด้วย เขาซื้อชุดอีกกว่ายี่สิบกว่าชุดด้วย หลังจากที่เก็บของทั้งหมดนี้ไว้ในเข็มขัดมิติแล้ว เจี้ยนเฉินก็ออกจากเมืองเวคไป และมุ่งหน้าไปยังป่า
เจี้ยนเฉินไปถึงที่ป่าเล็ก ๆ ในทะเลทรายและมองไปรอบ ๆ หลังจากที่มั่นใจว่าไม่มีคนอยู่ที่นี่แล้ว เขาก็เอาแหวนมิติออกมาจากเข็มขัดมิติของเขา และเอาอสรพิษทองริ้วเงินออกมาจากแหวน จากนั้นเขาก็น้ำเต้าที่เขาซื้อมาหลายสิบอันออกมาทีละอัน และวางมันอย่างเป็นระเบียบบนพื้นใจของเจี้ยนเฉินกระโดดโลดเต้นอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อเขาเห็นอสรพิษทองริ้วเงินที่หนาเท่าแขนและมีตัวยาวกว่าแปดสิบเมตรที่อยู่ข้างหน้าเขา ความรู้สึกตื่นเต้นพุ่งขึ้นมาในใจของเขาอย่างไม่รู้ตัวหลังจากที่จ้องไปที่อสรพิษทองริ้วเงินไปสักพัก เจี้ยนเฉินก็สูดลมหายใจเข้าไปลึกและค่อย ๆ สงบตัวเองลง หลังจากนั้น เขาก็เดินไปที่งูช้า ๆ กระบี่วายุโปรยปรากฎขึ้นที่มือของเขา“ฟู้ว ! “เจี้ยนเฉินใช้กระบี่ของเขาแทงไปที่ส่วนที่เป็นแผลยาว 7 นิ้วของงู ทันทีหลังจากนั้น เลือดสดสดก็พุ่งออกมา เจี้ยนเฉินไม่ลังเลและเปิดน้ำเต้าออกมาให้เร็วที่สุดและวางมันเอาไว้รองแผลขนาดเท่ากำปั้นที่เปิดออกใต้ร่างของงู น้ำเ
