งอสรพิษทองริ้วเงินนั้นมีกลิ่นที่รุนแรงเกินไปจึงทำให้มันเป็นไปได้ที่เขาจะสกัดมันในเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนไม่นานหลังจากนั้น เลือดในน้ำเต้าก็ถูกเทลงไปที่ถังใหญ่ เลือดกว่าร้อยกิโลกรัมถูกเติมจนเกือบเต็มลงในถังที่สูงเกือบเท่าคน ในตอนนี้ กลิ่นเลือดที่ฉุนและรุนแรงก็ลอยออกมาจากถัง และมันก็อบอวลอยู่ในอากาศอยู่นานโดยไม่กระจายหายไปเลย เลือดปริมาณมากที่รวบรวมกันทำให้กลิ่นของมันยิ่งหนาแน่นมากกว่าเดิม และมันก็โจมตีไปที่ประสาทรับกลิ่นของเจี้ยนเฉิน ทำให้เขาเกือบที่จะหายใจไม่ได้เลือดของสัตว์อสูรที่พิเศษบางตัวแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากเลือดของสัตว์อสูรธรรมดา อสรพิษทองริ้วเงินเป็นตัวอย่างในเรื่องนี้ในตอนที่เจี้ยนเฉินดื่มเลือดของงูเข้าไปเพื่อล้างพิษให้กับตัวเอง เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจกลิ่นที่คาวเพราะเขาตั้งสมาธิไปที่การรักษาตัวเอง ดังนั้น เขาจึงไม่ทันสังเกตว่าเลือดของงูมีกลิ่นที่เกินจะทนในตอนนั้น
หลังจากที่จ้องไปที่อสรพิษทองริ้วเงินไปสักพัก เจี้ยนเฉินก็สูดลมหายใจเข้าไปลึกและค่อย ๆ สงบตัวเองลง หลังจากนั้น เขาก็เดินไปที่งูช้า ๆ กระบี่วายุโปรยปรากฎขึ้นที่มือของเขา
“ฟู้ว ! “เจี้ยนเฉินใช้กระบี่ของเขาแทงไปที่ส่วนที่เป็นแผลยาว 7 นิ้วของงู ทันทีหลังจากนั้น เลือดสดสดก็พุ่งออกมา เจี้ยนเฉินไม่ลังเลและเปิดน้ำเต้าออกมาให้เร็วที่สุดและวางมันเอาไว้รองแผลขนาดเท่ากำปั้นที่เปิดออกใต้ร่างของงู น้ำเต้าเริ่มรองรับเลือดที่ไหลออกม
