เกือบเต็มลงในถังที่สูงเกือบเท่าคน ในตอนนี้ กลิ่นเลือดที่ฉุนและรุนแรงก็ลอยออกมาจากถัง และมันก็อบอวลอยู่ในอากาศอยู่นานโดยไม่กระจายหายไปเลย เลือดปริมาณมากที่รวบรวมกันทำให้กลิ่นของมันยิ่งหนาแน่นมากกว่าเดิม และมันก็โจมตีไปที่ประสาทรับกลิ่นของเจี้ยนเฉิน ทำให้เขาเกือบที่จะหายใจไม่ได้เลือดของสัตว์อสูรที่พิเศษบางตัวแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากเลือดของสัตว์อสูรธรรมดา อสรพิษทองริ้วเงินเป็นตัวอย่างในเรื่องนี้ในตอนที่เจี้ยนเฉินดื่มเลือดของงูเข้าไปเพื่อล้างพิษให้กับตัวเอง เจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจกลิ่นที่คาวเพราะเขาตั้งสมาธิไปที่การรักษาตัวเอง ดังนั้น เขาจึงไม่ทันสังเกตว่าเลือดของงูมีกลิ่นที่เกินจะทนในตอนนั้น
เจี้ยนเฉินไปถึงที่ป่าเล็ก ๆ ในทะเลทรายและมองไปรอบ ๆ หลังจากที่มั่นใจว่าไม่มีคนอยู่ที่นี่แล้ว เขาก็เอาแหวนมิติออกมาจากเข็มขัดมิติของเขา และเอาอสรพิษทองริ้วเงินออกมาจากแหวน จากนั้นเขาก็น้ำเต้าที่เขาซื้อมาหลายสิบอันออกมาทีละอัน และวางมันอย่างเป็นระเบียบบนพื้น
ใจของเจี้ยนเฉินกระโดดโลดเต้นอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อเขาเห็นอสรพิษทองริ้วเงินที่หนาเท่าแขนและมีตัวยาวกว่าแปดสิบเมตรที่อยู่ข้างหน้าเขา ความรู้สึกตื่นเต้นพุ่งขึ้นมาในใจของเขาอย่างไม่รู้ตัวหลังจากที่จ้องไปที่อสรพิษทองริ้วเงินไปสักพัก เจี้ยนเฉินก็สูดลมหายใจเข้าไปลึกและค่อย ๆ สงบตัวเองลง หลังจากนั้น เขาก็เดินไปที่งูช้า ๆ กระบี่วายุโปรยปรากฎขึ้นที่มือของเขา
