รบาดเจ็บสาหัสที่สุดที่เขาเคยได้รับ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาฝึกฝนในเส้นทางที่เป็นเอกลักษณ์และขัดเกลาร่างกายมาให้เหนือกว่าคนอื่น ฝ่ามือของผู้เฒ่าคงทำให้เขาตกตายไปแล้วพลังเซียนธาตุแสงจากพลังงานของโลกได้เริ่มพวยพุ่งออกมาและควบแน่นไปที่เจี้ยนเฉิน เจี้ยนเฉินถูกล้อมด้วยแสงสีขาวนวลอย่างรวดเร็วและมันก็ซึมเข้าไปในรูขุมขนของร่างของเขา หลังจากนั้น เจี้ยนเฉินก็เริ่มฟื้นตัวด้วยอัตราที่เร็วมาก
ในตอนที่แรกกดดันหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ แสงสีม่วงและสีฟ้าที่สว่างอยู่ในปราณของเขาก็เริ่มกระพริบอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม ในตอนที่ปราณของเขาเป็นแบบนั้น เจี้ยนเฉินเองก็ไม่ทันได้สังเกต “เจ้าเฒ่าหยุน หยุดก่อน ! ” ผู้เฒ่าคนแรกที่หญิงคนนั้นเรียกว่าลุงเฟิงร้องออกมาในขณะที่ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
โชคร้ายที่เขาพูดช้าไป คนที่ชื่อลุงหยุนมองไปยังหมัดที่เขาชกไปที่อกของเจี้ยนเฉินอย่างแม่นยำเลือดกระอักออกมาในขณะที่อวัยวะภายในของเขาได้รับความเสียหาย ผู้เฒ่าชกไปที่หน้าอกของเจี้ยนเฉินแรกพอจนทิ้งรอบบุ๋มเอาไว้ ไม่เพียงแต่ผู้เฒ่าจะทำให้กระดูกของเจี้ยนเฉินหักในจุดที่เขาโจมตีเท่านั้น อวัยวะภายในของเขายังได้รับบาดเจ็บสาหัสในขณะที่ผู้เฒ่าโจมตีไปที่เจี้ยนเฉิน แสงสีฟ้าและสีม่วงก็กระพริบขึ้นมาในขณะที่มันสัมผัสเข้ากับฝ่ามือของผู้เฒ่าก่อนที่มันจะหายไปทันที ในอีกมุมหนึ่ง เจี้ยนเฉินนั้นถูกกระแทกให้กระเด็นถอยไป“ยี่!” ใบหน้าของผู้เฒ่าเปลี่ยน
