จากแม่น้ำ ร่างเปลือยของเขาผลุบขึ้นลงในแม่น้ำในขณะที่เขาลอยไปตามคลื่นในขณะที่แม่น้ำไหลไป เขาก็เริ่มลอยไปที่ทิศทางของเมืองเวค มันเหมือนกับเจี้ยนเฉินได้เดินทางฟรี ดังนั้นในขณะที่เขาลอยไปเรื่อย ๆ เขาก็เพลิดเพลินไปกับมันหลังจากนั้นสักพัก เจี้ยนเฉินก็ลืมเวลา เขาไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วที่เขาลอยไปตามแม่น้ำ แต่ในตอนนี้เอง หัวของเจี้ยนเฉินก็ไปชนกับบางอย่างนุ่ม ๆ เข้า ในตอนที่เขารู้สึกว่าชน เจี้ยนเฉินก็ตั้งสติและเพ่งสมาธิไปกับสิ่งที่เขาชน อะไรก็ตามที่เขาชนนั้นมันเคลื่อนไหวได้“สัตว์ร้าย ! ” เจี้ยนเฉินคิดอยู่ในสภาพจิตใจที่เซื่องซึม ทันที่ทันใดเขาก็ตั้งสติอีกและเปิดใช้วิญญาณของเขาขึ้นมา เจี้ยนเฉินรับรู้ถึงสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ในขณะที่เขาเปลี่ยนจากสภาวะเฉื่อยชาเป็นการตั้งสมาธิ ตาของเขาที่หลับอยู่ก่อนหน้าก็เปิดขึ้นเผยให้เห็นตาที่สดใสของเขา ทันใดนั้นเอง เขาก็พลิกตัวจากที่นอนหงายอยู่ขึ้นมายืน น้ำสูงเท่าเอวของเขา เผยให้เห็นครึ่งร่างบนของเขาเหนือน้ำตอนที่เขายืนขึ้นเสร็จ หน้าของคนคนหนึ่งก็เข้ามาในสายตา มันเป็นใบหน้าของสาวงามล่มเมือง และใบหน้าที่ขาวดุจหิมะของนางก็สมบูรณ์แบบ ปากคอคิ้วคางนั้นสัมพันธ์กันอย่างสมบูรณ์จนหาที่ติไม่ได้ นางเหมือนนางฟ้าที่ลงมายังโลกมนุษย์หญิงสาวคนนี้ไม่ดูแก่ขนาดนั้น นางอายุประมาณ 20 ปี ดวงตาของนางเป็นประกายมีจุดสีดำตรงกลาง นางจ้องอย่างตกตะลึงไปที่เจี้ยนเฉิน ด้านล่างของนาง มีหน้าอกใหญ่
