กของเทือกเขาสัตว์อสูรไม่หยุดกินอาหารเช้าเลยมาถึงจุดนี้ เจี้ยนเฉินได้ใช้เวลาในเทือกเขามาค่อนข้างนาน แกนอสูรในแหวนมิติของเขาเพียงพอที่จะให้เขาใช้ฝึกได้อีกสองสามวัน แต่ของใช้ที่เขามีเริ่มที่จะหมดไปแล้ว ดังนั้นด้วยเหตุผลแบบนั้น เจี้ยนเฉินจึงต้องกลับไปที่เมืองเวคเพื่อที่จะเติมเสบียงของเขา ไม่เพียงแค่นั้น เขายังจำเป็นต้องจัดการกับอสรพิษทองริ้วเงินในแหวนมิติของเขาอีก ไม่เช่นนั้นถ้าปล่อยเอาไว้นาน ใครจะรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น? ยกตัวอย่างเช่น ร่างอาจจะเน่าไป เจี้ยนเฉินไม่มั่นใจกับสิ่งนั้น เพราะว่าเขาไม่เคยอ่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ในหนังสือ ดังนั้นเพื่อที่จะให้บรรลุเป้าหมายของเขา เจี้ยนเฉินจึงต้องการที่จะจัดการเรื่องอสรพิษทองริ้วเงินให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ภายในเทือกเขาสัตว์อสูรเป็นที่แห่งการนองเลือด เป็นบางอย่างที่สัตว์อสูรนั้นอ่อนไหวเป็นพิเศษ มันคงเป็นการไม่ฉลาดมากถ้าเขาจะเก็บศพของอสรพิษทองริ้วเงินเอาไว้ที่นี่ เจี้ยนเฉินตัดสินใจที่จะกลับไปที่เมืองเวคเพื่อที่จะเริ่มวางแผนที่นั่นเทือกเขาสัตว์อสูรมีหญ้าสูงอยู่หนาแน่นมากและมีหนองน้ำอยู่มากเช่นกัน มันยากที่จะหาเจอได้ด้วยตาเปล่า แต่ในขณะที่เจี้ยนเฉินเดินไปตามทาง เขาก็มองออกไปทุกที่ ในระหว่างสองสามวันที่เขาใช้เวลาอยู่ในเทือกเขา เขาก็ได้ตกลงไปหนองน้ำสองสามครั้งก่อนที่จะขึ้นมาจากมันได้ภายใต้การนำทางของพระอาทิตย์ที่แผดเผา เจี้ยนเฉินก็ออกมาจากเทือก
