ัน ที่ที่เขาล่าสัตว์อสูรในตอนกลางวันและฝึกฝนในตอนกลางคืน หลังจากสิบวันเหล่านั้น ความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด แม้ว่าเขายังเป็นเซียนระดับสูงขั้นต้น แต่เขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเขาจะตัดผ่านไปอยู่ในขั้นกลางได้ในไม่ช้าในระหว่างสิบวันเหล่านี้ เจี้ยนเฉินใช้เวลาในแต่ละวันในการเดินทะลุเข้าไปในภูเขาอย่างระมัดระวังในขณะที่ถือแกนอสูรระดับสามเอาไว้ 1 อัน ในตอนหนึ่งที่เจี้ยนเฉินเจอกับสัตว์อสูรระดับสี่ สัตว์อสูรระดับสี่นั้นแข็งแกร่งเกินไปที่เขาจะสู้ หลังจากที่โจมตีไปสิบกว่าครั้ง เจี้ยนเฉินก็หนีมาโดยได้รับบาดเจ็บหนัก ตั้งแต่นั้นมา เจี้ยนเฉินก็รู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรระดับสี่ ดังนั้นเขาจึงสู้กับสัตว์อสูรระดับสามแทน หลังจากนั้น เมื่อไรที่เขาไปเจอกับสัตว์อสูรระดับสี่เข้า เขาก็จะหนีทันทีโดยไม่ไปยั่วยุพวกมัน
แสงสีเงินจากกระบี่ได้ส่องสว่างขึ้นมาในขณะที่มันพุ่งไปที่เจี้ยนเฉิน เขาชูมือขึ้นในอากาศ แล้วกระบี่ก็ก็กลับมาอยู่ในมือของเขาทันที ในขณะที่มันกระแทกเข้ากับฝ่ามือของเขา ปราณกระบี่จำนวนมากจากกระบี่ก็พุ่งมาที่เขาในเวลาอันสั้น
ไม่กี่ช่วงอึดใจที่กระบี่วายุโปรยกลับมาที่เจี้ยนเฉิน บรรยากาศที่ตึงเครียดที่อกมาจากกระบี่ก็หายไปทันทีอย่างไม่มีร่องรอย หลังจากนั้นไม่นาน กระบี่วายุโปรยก็ค่อย ๆ หายไป“เฮ้อ…” เจี้ยนเฉินถอนหายใจออกมายาว เขาได้สู้สองศึกติดต่อกัน นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายที
