นั้นเป็นที่เก็บออมทั้งหมดในชีวิตของคนคนนั้น แน่นอนว่าทหารรับจ้างที่อ่อนแอหลายคนนั้นจนมาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีอะไรมากในเข็มขัดมิติเจี้ยนเฉินเดินผ่านทหารรับจ้างไปโดยไม่ได้แตะต้องเข็มขัดมิติของพวกเขา เขาเดินอย่างรวดเร็วไปที่อสรพิทองริ้วเงิน และเก็บมันเข้าไปในแหวนมิติของเขาเนื่องจากอสรพิษทองริ้วเงินนั้นตัวใหญ่มาก มันจึงทำใช้เจี้ยนเฉินใช้เวลามากในการที่จะเก็บงูเข้าไปในแหวนมิติ เขาเก็บแหวนมิติเขาไปในสาบเสื้อด้านในของเขาอีกชั้น จากนั้นเจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจออกมาอย่างผ่อนคลายในขณะที่ความรู้สึกยินดีที่ปิดบังไว้ไม่ได้ก็ออกมาแทนที่“ร่างกายที่ไม่ติดพิษ!” เขานึกถึงผลประโยชน์จากหมื่นต้านพิษในหัว ในตอนนี้ที่เขามีร่างของอสรพิษทองริ้วเงิน และแม้ว่าเขาจะดื่มเลือดเข้าไปในปริมาณมาก แต่เลือดที่เหลือก็ยังอยู่ในร่างของงู ถ้ามีเวลามากพอ เจี้ยนเฉินสามารถเอาเลือดของอสรพิษทองริ้วเงินและถุงน้ำดีของมันมาสกัดเพื่อที่จะเขาได้ร่างที่ไม่ติดพิษมาได้เขาสงบใจลงช้า ๆ และเดินไปที่ร่างของทหารรับจ้างอีกครั้งเพื่อเอาเข็มขัดมิติออก เขาออกจากบริเวณและหายเข้าไปในป่าเมื่อเจี้ยนเฉินอยู่ไกลมากพอแล้ว เขาก็พบจุดว่างเพื่อที่จะนั่งขัดสมาธิลงไป จากนั้นเขาก็ค้นเข้าไปในเข็มขัดมิติทั้งยี่สิบเส้นของที่อยู่ในเข็มขัดมิติมีจำนวนมาก ของส่วนใหญ่นั้นจำเป็นในการใช้เพื่อการรอดชีวิตบนทวีปเทียนหยวน สิ่งอำนวนความสะดวก กระโจม อาหารและน้ำนับได้ครึ่งห
