ตอนที่ 92: โชคร้าย
เมื่อเจี้ยนเฉินอิ่มจากเลือดสด ๆ ของอสรพิษทองริ้วเงินและไม่สามารถดื่มมันต่อไปได้อีก เขาก็หยุด
“อาห์ ! ” เจี้ยนเฉินเอนหัวไปด้านหลังและส่งเสียงสบายใจออกมา จากนั้นเขาก็สูดอากาศเข้าไปในร่างของเขา พลังงานปริมาณมหาศาลจากเลือดของงูกำลังสะสมอยู่ในท้องของเขา ในที่สุด มันก็เริ่มดูดซึมเข้าไปในเส้นเลือดของเขาอย่างช้า ๆ ในเวลาเดียวกัน ที่ส่วนซ้ายของร่างกายของเขารวมไปถึงไหล่ของเขาที่ที่มีพิษอยู่ ผิวหนังที่เคยเป็นสีดำก็จางไปอย่างรวดเร็วและกลับไปเป็นสีผิวตามปกติแม้ว่าความเป็นพิษของพิษอสรพิษทองริ้วเงินนั้นจะรุนแรงอย่างไม่มีอะไรเทียบได้ และมีเพียงเลือดของมันเท่านั้นที่แก้พิษได้ แต่กระบวนการการแก้พิษก็เป็นไปอย่างรวดเร็วมากไม่นานหลังจากนั้น พิษในร่างของเจี้ยนเฉินก็ถูกชำระล้างไปจนหมด นอกเหนือไปจากรอยกัดสองรอยตอนแรกที่อยู่ที่ไหล่ของเขาแล้ว ผิวหนังของเขาก็กลับมาเป็นเหมือนปกติ“เฮ้อ ! ” เมื่อเห็นว่าร่างกายของเขากลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง เจี้ยนเฉินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกออกมา โชคดีที่ในตอนท้ายที่เขาต่อสู้กับอสรพิษทองริ้วเงิน เขาสามารถฆ่ามันได้สำเร็จ ถ้าเขาฆ่ามันไม่ได้ และถึงแม้ว่าพลังเซียนธาตุแสงจะช่วยข่มพิษเอาไว้ชั่วคราวได้ เขาก็คงอยู่ได้ไม่เกินสามวัน เพราะว่าเขาไม่สามารถที่จะคงพลังเซียนธาตุแสงเอาไว้ได้เป็นระยะนานขนาดนั้น เพราะการใช้จิตวิญญาณนั้นเป็นการใช้พลังงานจำนวนมากเจี้ยนเฉินยืนขึ้นด้วยข
