ยว กระบี่ก็แทงเข้าไปที่หัวของงูภายใต้การควบคุมด้วยจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉิน กระบี่วายุโปรยก็เร็วเร็วเหลือเกิน มันเร็วกว่าที่เจี้ยนเฉินเหวี่ยงมันหลายเท่า ก่อนที่งูจะได้ทันตั้งตัว กระบี่ก็แทงเข้าไปที่หัวของมันอีกครั้ง“ฉึบ!”อสรพิษทองริ้วเงินรู้สึกเจ็บแปลบในขณะที่ลิ้นที่เป็นแฉกของมันก็แลบไปมา ในที่สุด มันก็อ้าปากออกมากว้าง และหมอกงูพิษสีเทาเข้มก็ลอยออกมา หมอกกระจายออกไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว ในพริบตาเดียว พืชต่าง ๆ ก็เริ่มเหี่ยวเฉาไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ต้นไม้ที่มีพลังชีวิตที่แข็งแกร่งมากใกล้ ๆ ก็ไม่สามารถทนพิษได้ มันเริ่มเหี่ยวเฉาในขณะที่ใบไม้ที่เคยเขียนชอุ่มก็กลายเป็นสีส้มและร่วงหล่นลงมาที่พื้นอย่างช้า ๆ เหมือนว่ามันเป็นฤดูใบไม้ร่วงในขณะที่หมอกพิษกระจายไปในอากาศรอบรอบบริเวณ ต้นไม้ที่เคยเขียวขจีก็เหี่ยวแห้งในตอนที่มันสัมผัสกับหมอกพิษในตอนที่หมอกพิษปรากฏขึ้นมาตอนแรก เจี้ยนเฉินก็กลั้นหายใจเอาไว้ ในขณะที่รังสีขาวนวลที่หุ้มเขาไว้ก็กระจายหายไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่พลังเซียนธาตุแสง แต่มันก็ไม่สามารถรักษาพิษที่อันตรายของงูได้ ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงกลัวหมอกนี้มากอสรพิษทองริ้วเงินใช้หมอกพิษในการอำพรางแล้วเริ่มเคลื่อนไหว มันเลื้อยถอยหลังไปเพื่อจะหนี งูที่มีชื่อเสียงในทางไม่ดีที่ทำให้คนกลัวได้เพียงแค่ชื่อได้ยินชื่อของมันยังรู้สึกกลัวจับใจจากความเร็วของกระบี่วายุโปรย เพราะไม่สามารถตามความเร็วของกระบี่ได้ทัน ใน
