เขาไปที่ร่างของอสรพิษทองริ้วเงินทันที เขาต้องการที่จะเอาเลือดของมันมาเพื่อที่จะแก้พิษให้กับตัวเอง เขาต้องทำมันในตอนนี้เพราะว่าเขาอยู่ในแนวภูเขาสัตว์อสูร ทุก ๆ ขณะที่เขาช้าลงจะทำให้มีอันตรายที่เขาไม่รู้เพิ่มขึ้นมาอีกเขาเดินตัวสั่นไปที่ซากงูยาว 50 เมตร จากนั้นเจี้ยนเฉินก็คุกเข่าลง เขาคว้าเอาส่วนที่เลือดออกของงูมาและเอามันเข้าไปในปากของเขา เขาเริ่มดูดเลือดอย่างไม่ลังเล“อึก!” “อึก!”เจี้ยนเฉินดูดเลือดของงูเข้าไปไม่หยุด เขารู้สึกได้ชัดเจนถึงพลังงานพิเศษจากเลือดของงูในขณะที่มันไหลไปที่ท้องของเขา ที่ใดที่เลือดผ่านไป พิษที่คลืนคลานไปอย่างช้า ๆ ก็ลดน้อยลงทันที เหมือนว่าร่างกายของเขากำลังตอบโต้และรักษาอาการพิษเมื่อเจี้ยนเฉินสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย เขาก็ดื่มเลือดของงูเข้าไปมากกว่าเดิมอีกอย่างเร็ว เหมือนว่ามันเป็นอาหารอันโอชะที่เขาหยุดกินไม่ได้
ในขณะที่กระบี่พุ่งผ่านอากาศไปที่หัวของอสรพิษทองริ้วเงิน มันก็ส่งเสียงบาดอากาศออกมา ก่อนที่อสรพิษทองเขี้ยวเงินจะได้ทันตอบโต้ กระบี่วายุโปรยก็แทงเข้าไปที่หัวสมองของมันแล้ว ทันใดนั้นเอง แผลลึกก็ปรากฏขึ้นที่หัวของมันในขณะที่เลือดสดสดก็ไหลออกมาจากแผลและย้อมหัวของงูจนกลายเป็นสีแดงสด
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะถูกหางของงูรัดเอาไว้กลางอากาศ แต่การที่เห็นบาดแผลของงูก็ทำให้เขามีความสุขมาก เมื่อเขาสามารถทำลายการป้องกันชั้นแรกของงูได้แล้ว นี่ก็หมายความว่า เจี้ยน
