สรพิษทองริ้วเงิน แผลลึกอีกแผลก็ปรากฏขึ้นมา แม้ว่าแผลจะไม่ใช่น้อย ๆ แต่มันก็เห็นได้ชัดว่ามันไม่ได้สร้างความเสียหายให้บริเวณที่เป็นพลังชีวิตของงูหัวใจของงูอยู่ห่างเจ็ดนิ้วจากหัวของมัน แม้ว่าการโจมตีนี้จะทำลายผิวหนังส่วนที่อยู่เหนือหัวใจของมัน แต่การป้องกันของมันที่มีพลังต้านทานสูงของมันก็ทำให้กระบี่วายุโปรยไม่สามารถทำอันตรายกับหัวใจของมันได้เลยเมื่อสัมผัสได้ว่าชั้นผิวหนังที่อยู่เหนือหัวใจกำลังถูกโจมตี งูก็โกรธเกรี้ยวมาก งูขดรอบตัวเองอย่างรวดเร็วเพื่อที่มันจะได้ปกป้องส่วนที่เพิ่งถูกโจมตีเอาไว้ได้ ในเวลาเดียวกัน หางที่สร้างบาดแผลให้กับเจี้ยนเฉินก็คลายออกและปล่อยเจี้ยนเฉินไปเมื่อไม่ได้ถูกงูรัดตรึงเอาไว้ เจี้ยนเฉินก็ตกลงไปที่พื้น หลังจากที่เขาลงไปที่พื้น เจี้ยนเฉินก็รู้สึกถึงความวิงเวียนอย่างมากที่พุ่งขึ้นในหัวของเขา แต่มันก็ถูกข่มลงไปอย่างรวดเร็วด้วยจิตวิญญาณของเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินใช้มือขวาพยุงตัวเองขึ้นมาจากพื้นอย่างยากลำบาก เขามองไปที่แขนซ้ายซึ่งไร้ความรู้สึกของเขา เมื่อเจี้ยนเฉินสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขานั้นอ่อนแอมาก ท่าทางของเขาก็เปลี่ยนไป เขาระเบิดพลังขึ้นมาที่แขนขวาของเขาและฉีกเสื้อของเขาออก เขาเห็นว่าร่างทั่วทุกส่วนจากปลายแขนขวาของเขาไปจนถึงครึ่งซ้ายของหน้าอกของเขานั้นเป็นสีดำสนิท สีนั้นก็กระจายไปที่ทั่วทั้งร่างของเขาอย่างสังเกตเห็นได้“ช่างเป็นพิษที่ร้ายแรงอะไรแบบนี้” หน้าของเจี้
