่ามันแต่ในท้ายที่สุด ทุกคนก็รู้ว่าอสรพิษทองริ้วเงินนั้นแข็งแกร่งขนาดไหนเมื่อนึกถึงข้อมูลที่เขาได้อ่านเกี่ยวกับสัตว์อสูรตัวนี้ในหอหนังสือสำนักคากัต เจี้ยนเฉินมองดูอสรพิษทองริ้วเงินอย่างไม่อยากเชื่อว่าเขาจะเจอกับมัน หัวใจของเขาอดไม่ได้ที่จะเริ่มเต้นเร็ว เขาไม่คิดว่าเขาจะเจออสรพิษทองริ้วเงินที่หายากในสถานที่ที่รกร้างเช่นเทือกเขาสัตว์อสูร มันเป็นเพียงเขตรอบนอกของเทือกเขาที่ซึ่งมันยากที่จะพบแม้แต่ตัวเดียวในทวีปเทียนหยวนทั้งหมดการกวาดสายตาของเขาไปทั่วอสรพิษขนาดข้อมืออย่างตั้งใจ เจี้ยนเฉินต้องยอมรับความจริงที่ว่าเขาเจออสรพิษทองริ้วเงิน“โชคร้ายอะไรเช่นนี้ ข้าเจอเรื่องแบบนี้ได้ยังไง ? ” เจี้ยนเฉินสงบตัวเองอย่างรวดเร็ว แต่ข้างในเขายังคงสาปแช่งตัวเอง เขารู้ว่าอสรพิษทองริ้วเงินน่าสะพรึงกลัวถึงแม้ว่าจะไม่เคยพบเห็นในชีวิตจริง เพียงแค่อ่านเกี่ยวกับมันก็เพียงพอแล้วสำหรับเจี้ยนเฉินที่จะเข้าใจว่าด้วยความแข็งแกร่งของเซียนระดับสูงในปัจจุบันของเขา การต่อสู้กับอสรพิษทองริ้วเงินเป็นปัญหาอย่างยิ่งเจี้ยนเฉินจ้องไปที่อสรพิษทองริ้วเงินซึ่งห่างจากเขาเพียง 10 เมตรอย่างหนักใจ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง เขาจับกระบี่ของเขาแน่น ขณะที่เขาคิดถึงข้อเท็จจริงที่ว่าอสรพิษทองริ้วเงินที่เขาพบนั้นไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา ความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวอาจทำให้เขาต้องสูญเสียชีวิตในวันนี้นี่เป็นการเผชิญหน้าที่อันตรายที่สุดซ