ตอนที่ 86 – การล่าแมงป่องพิษ
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเคยฆ่าสัตว์อสูรระดับ 2 สองสามตัวมาก่อนที่สำนักคากัต แต่สัตว์ในเทือกเขาสัตว์อสูรนั้นอยู่ในระดับที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง สัตว์อสูรระดับ 2 ในสำนักคากัตเทียบไม่ได้กับสัตว์อสูรในภูเขานี้ ยิ่งไปกว่านั้นสัตว์อสูรที่เขาเจอนั้นเป็นสัตว์ที่มีอยู่ทั่วไปในเทือกเขาสัตว์อสูรขณะที่เจี้ยนเฉินกำลังสับสน แมงป่องพิษไม่ได้ให้เวลาเขาที่จะผ่อนคลาย ขาหกขาที่ทรงพลังเริ่มที่จะวิ่งไปรอบๆ ชั่วพริบตามันครอบคลุมหลายสิบเมตรและมาถึงด้านหน้าของเฉินเฉิน และชูก้ามที่มีพิษสีเขียวอย่างน่ากลัวหันไปทางหัวของเจี้ยนเฉินเมื่อพบกับสัตว์อสูรที่อยู่ทั่วไปในภูเขาเป็นครั้งแรกเจี้ยนเฉินไม่กล้าที่จะประมาท เขาได้เรียนรู้มาอย่างยากลำบากในชีวิตที่ผ่านมาของเขา ความประมาทจะนำไปสู่ความหายนะสีหน้าของเจี้ยนเฉินพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม เขาเงยหัวขึ้นหลบแมงป่องยักษ์อย่างเฉียดฉิว หลังจากนั้นเขาก็รวบรวมกำลังไปที่เท้าของเขากระโดดขึ้นจากพื้น ทิ้งรอยเท้าลึกลงบนพื้นในขณะที่ร่างของเขาพุ่งไปข้างหน้าสู่หัวแมงป่องพิษที่มีขนาดเล็กกว่า กระบี่วายุโปรยในมือของเขาเปล่งประกายสีขาวสลัวอีกครั้งขณะที่เจี้ยนเฉินเล็งตรงไปที่ดวงตาเล็ก ๆ ของแมงป่องดวงตา คอและหัวใจทั้งสามส่วนเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดและอ่อนแอที่สุดของร่างกาย นั่นเป็นเรื่องที่เจี้ยนเฉินเข้าใจเป็นอย่างดี แต่แมงป่องพิษมีคอที่ไม่ง่ายที่จะแทงเนื่องจากมุมที่จ
